شمال ترکیه به‌خاطر چای و همچنین فندق معروف است به‌طوریکه ۷۰ درصد از تولید دانه‌های روغنی جهان را تشکیل می‌دهد. برای برداشت محصول، صاحبان مزرعه اغلب از کارگران فصلی کُرد یا سوری که در شرایط دشوار معمولا بدون قرارداد کار می‌کنند و گاهی نیز قربانی نژاد پرستی هستند، استفاده می‌کنند. ویدئویی که در اوایل سپتامبر منتشر شد، نشان می‌دهد گروهی از مردان با خشونت کُردهایی را که مشغول برداشت محصول هستند، ضرب و جرح می‌کنند. این موضوع بحث‌هایی را درباره تبعیضی که این جامعه از آن رنج می‌برد، دوباره زنده کرد.

اورتاکوی سات‌محله، روستایی در استان سقاریه در شمال ترکیه است که حادثه ۴ سپتامبر در آنجا رخ داد به طوریکه در تصاویر ضبط شده هشت مرد در حال ضرب و جرح گروهی از دروگرهای محصول دیده می‌شوند که از منطقه ماردین در ۱۲۰۰ کیلومتری این محل برای برداشت فندق آمده بودند. یکی از برخوردها به خصوص، برخی از کاربران ترک را شوکه کرد: سیلی خشنی که یکی از مهاجمان بر صورت دروگر کم سن و سالی می‌زند. طبق گفته پدر این دختر نوجوان ۱۴ ساله، او از آن زمان دچار آسیب روحی شده است.

ویدئوی آماتوری که از سوی یکی از اعضای خانواده‌ها گرفته شده است و خبرگزاری کردی بین‌النهرین آن را در تاریخ چهار سپتامبر منتشر کرد.

قربانیان یک گروه ۱۶ نفره از شهر ماردین بودند که اکثرا با یکدیگر خانواده هستند. قاسم دمیر، پدر دختر نوجوان به بی‌بی‌سی گفت: "برخی از مردان به کودکان حمله‌ور شدند. من خودم ندیدم که دخترم را بزنند، اگر می‌دیدم که آن‌ها زن‌ها را زده‌اند اوضاع خیلی متفاوت می‌شد." وی در ادامه ادعا کرد که این حمله ماهیتی نژادپرستانه دارد و به دلیل اینکه کُرد هستند با آن‌ها بدرفتاری شده است.
باریس دمیر، یکی از اعضای خانواده وی به آژانس خبری کُرد بین النهرین گفت که مهاجمان پسر و برادرزاده صاحب مزرعه فندق بودند و خشونت‌ها پس از مشاجره بر سر محل کار این کارگران فصلی آغاز شد:
 
ما صبح به مزرعه رفتیم، صاحب مزرعه به ما توهین کرد و گفت "دسته سگ‌‌ها". بعد از اینکه داشتیم می‌رفتیم، تهدید کرد و گفت: "چی با خودتان فکر می‌کنید؟ فکر می‌کنید اینجا خانه‌اتان است؟ این [سرزمین] متعلق به ما است." سپس هشت نفر با چوب آمدند تا به ما حمله کنند.

خانواده توانست بلافاصله منطقه را ترک کند و صبح با مینی‌بوس به ماردین برگشتند.
 
"کردهای دیگر نیز در گذشته در سقاریه مورد حملات نژادپرستانه قرار گرفته بودند"

پس از انتشار ماجرا در رسانه‌های ترکیه، دو نفر از مهاجمان بازداشت و سپس تحت نظارت قضایی آزاد شدند. چندین نماینده از حزب توسعه و عدالت که حزب حاکم در ترکیه است، ادعا کردند که این حمله هیچ جنبه نژادپرستانه نداشت و فقط "جنگ بین کارگران مزرعه" بود.
نمایندگان سیاسی و انجمنی اقلیت کُرد مانند عبدالحکیم داش، رئیس انجمن‌های جنوب شرقی (DGD) معتقد است که "این حمله بیان عملی ذهنیت نژادپرستانه‌ای است که قرن‌ها [در این کشور] وجود دارد."
یک کارگر فصلی کُرد دیگر با نام سیرین توسون که ۱۹ سال داشت در اکتبر سال ۲۰۱۹ به دلیل اینکه کردی صحبت می‌زد، از سوی یک گروه شش نفره در سقاریه مورد حمله قرار گرفت. او به دلیل اینکه به سرش گلوله اصابت کرده بود، ۵۴ روز در بخش مراقبت‌های ویژه بود و در نهایت جان سپرد.
یک مورد دیگر باز در سقاریه از این دست حادثه‌ها ثبت شده است. پدری کُرد در دسامبر ۲۰۱۸ هنگامی می‌خواست دنبال پسرش در آرایشگاه برود، در خیابان به ضرب گلوله کشته شد. وی قبل از اینکه کشته شود مورد پرس و پاسخ درباره اصلیتش قرار گرفته بود.

"مردم این منطقه با گرایش های تندروی ملی گرایانه شناخته میشوند"

اوزگور چتینکایا به‌طور مرتب با کارگران فصلی در ترکیه به‌عنوان مدیر پروژه تعاونی کارگاه توسعه همکاری می‌کند. او به طور منظم گزارش‌های مربوط به کارهای کارگران فصلی را منتشر می‌کند.
 
اقدام‌های نژادپرستانه علیه کارگران فصلی که بیشتر کُرد یا سوری هستند به‌طور منظم در منطقه دریای سیاه (شمال ترکیه) رخ می‌دهد. مردم این منطقه به گرایش‌ها فوق ملی‌گرایانه شهرت دارند. به‌خاطر می‌آورم به‌عنوان مثال استاندار استان اردو (شمال شرق) چند سال پیش آمدن کارگران فصلی کُرد را برای برداشت محصول ممنوع کرده بود [بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸].
خشونت و درگیری بین صاحبان مزرعه و کارگران فصلی که استخدام می‌کند امر غیرعادی نیست که اغلب با اختلاف‌ها سر دستمزد یا شرایط کار آغاز می‌شود. کارگران فصلی در ترکیه قرارداد ندارند و همه قول و قرارها به‌صورت شفاهی انجام می‌شود. اگر صاحب مزرعه نتواند پول پرداخت کند، دستمزد کارگران را پایین بیاورد یا دیر پرداختی داشته باشد که بسیار معمول هم است، تنش ایجاد می‌کند

"تنش‌هایی که با دستمزد کم و شرایط دشوار ایجاد می‌شود"
 
این تنش‌ها همچنین با عصبانیت کارگران فقیر شاغل که تمام تابستان با خانواده خود از جمله کودکان کار می‌کنند تا در زمستان در منطقه خود زنده بمانند ایجاد می‌شود. در منطقه آن‌ها کار نیست یا بسیار کم است. این افراد معمولا روزانه ۱۲ تا ۱۳ ساعت در معرض آفتاب بدون تجهیزات مناسب کار می‌کنند. آن‌ها بارهای سنگین را حمل می‌کنند و زیر سایبان‌ها یا داخل چادر بدون کمترین آسایشی استراحت می‌کنند.
آن‌ها اغلب بدهکار هستند و بخشی از حقوق خود را باید به واسطه‌هایی که برای آن‌ها کار پیدا کرده‌اند بدهند. "

بزرگترین خریدار فندق برداشت شده توسط کارگران فصلی در شمال ترکیه، شرکت ایتالیایی فررو است که نوتلا را تولید می‌کند. شرایط کاری این کارگران و استخدام گسترده کودکان، این شرکت چند ملیتی را برآن داشت تا برنامه‌های آموزشی را برای مزرعه‌داران تدارک ببیند و روند ردیابی فندق را نیز ایجاد کند. اما در گزارشی که بی‌بی‌سی در سال ۲۰۱۹ پخش کرد، فاش شد که این برنامه‌ها برای پایان دادن به کار کودکان و دستمزد کمتر از حداقل قانونی کافی نبوده است.