ناظران

ویدئویی که اواسط ماه ژوئیه در رسانه‌های اجتماعی منتشر شده است، مردی را نشان می‌دهد که با اشاره به یک قلاده جگوار کشته شده، می‌گوید که این حیوان "ناهار" آن ها است. این جگوار در شمال غربی ونزوئلا کشته شده است. این تصاویر بسیاری از شهروندان را شوکه کرد چراکه این یک گونه در معرض خطر است اما در مقابل برخی این عمل را قابل درک عنوان کردند زیرا بسیاری از شهروندان ونزوئلا غذای کافی ندارند.

تارک ویلیام ساب، دادستان کل ونزوئلا، در تاریخ ۱۸ ژوئیه ویدئویی را منتشر کرد که یک قلاده جگوار مرده بر روی یک میز قرار داشت. در این ویدئو شنیده می‌شود که مردی می‌گوید: "این برای ناهار است. ما آن را، آنجا کشتیم. اگر بیایی، می‌توانیم دنده یا استخوان کتفش را برایت نگه داریم. چاق و چله است [...]."


طبق گفته تارک ویلیام ساب، این حادثه در منطقه دل لاگو در ایالت سولیا رخ داده است. وی همچنین تاکید کرد که به دنبال کسانی هستند که این حیوان در خطر انقراض را کشته‌اند. وی آن را یک عمل جنایی غیرقابل توصیف عنوان کرد.

بسیاری از کاربران اینترنت گفته‌اند از اینکه تصاویر جگوار کشته شده را دیده‌اند، شوکه شده‌اند.
"مردم معنای زندگی را از دست داده اند، چگونه ممکن است این حیوانات را بکشند؟"
"این حیوانات را نکشید، آن‌ها در معرض انقراض هستند"

با این حال، برخی دیگر از کاربران اینترنت در واکنش به این موضوع گفته اند که ظاهرا این جگوار برای تهیه غذا کشته شده است، موضوعی که در کشورهایی که بسیاری از مردم غذا به اندازه کافی برای خوردن ندارند، قابل فهم است. از طرف دیگر برخی تاکید کرده‌اند که این حیوان می‌تواند به انسان یا دام حمله کند و به همین دلیل گاهی نیاز است که کشته شود.
"اما ببینید، آن‌ها می خواهند جگوار را بخورند. آنجا تنگدستی هایی وجود دارد! این افراد حتی برای زنده ماندن، وزغ ماهی هم می‌خورند."
 
"اگر دولت مشکل غذا را برطرف می کرد چنین اتفاقی رخ نمی داد. حیف از این جگوار زیبا."
 
دادستان کل ونزوئلا، در تاریخ ۱۹ ژوئیه اعلام کرد که چهار مرد در رابطه با این پرونده دستگیر شده اند. وی گفت که آن‌ها به "حمل غیرقانونی سلاح گرم" و "شکار یک حیوان در معرض خطر" متهم می شوند. فرمانده گارد ملی ایالت سولیا نیز گفت: "آن‌ها در منطقه کتاتمبو بازداشت شده اند و یک تفنگ، شش فشنگ و پوست جگوار از آن ها کشف شده است. "



سایر حیوانات وحشی که در خطر انقراض قرار دارند، به تازگی کشته شده‌اند

این موضوع یک مورد ویژه و خاص نیست چراکه سایر حیوانات وحشی که در معرض خطر انقراض قرار دارند نیز در هفته های اخیر کشته شده اند. همانگونه که در عکس ها متعدد منتشر شده در توئیتر مخصوصا از سوی دادستان کل اشاره و نشان داده شده است: گاو دریایی تن‌ مویی دست باله‌ ای، مورچه خوار بزرگ، گوزن، جگوارها و غیره.

این زیست شناس می نویسد: "این تصاویر تاسف بار برای من ارسال شده است: یک گاو دریایی تن‌ مویی که در معرض خطر انقراض قرار دارد. روز گذشته در کینتروی آپور کشته شد. "

تحریریه ناظران فرانس ۲۴ با دادستان کل و گارد ملی تماس گرفت تا دلایل دقیق کشته شدن این حیوانات را جویا شود اما هیچ کدام پاسخی ندادند.

"گوشت حیوانات وحشی لزوما برای مصرف انسان مناسب نیست"

درایی کابلو رئیس انجمن مدنی برای حفاظت از تنوع زیستی ونزوئلا است:
 
مردم تقریبا در سراسر کشور حیوانات وحشی را شکار می‌کنند. این موضوع جدیدی نیست. اغلب آن‌ها می‌ گویند که یک فعالیت برای امرار معاش است اما برخی از حیوانات یا بخش‌هایی از بدن برخی از حیوانات نیز قاچاق می‌شوند.

این موضوع درباره گونه های در معرض خطر بسیار مشکل ساز است به خصوص که بعضی وقت ها، این گونه ها در تعادل اکوسیستم ها نقش اساسی بازی می‌کنند. به همین دلیل است که ما می خواهیم مناطق طبیعی محافظت شده یا در نزدیکی اماکن مسکونی با دقت بیشتر مورد حفاظت قرار گیرند.

علاوه بر این، شکار یا صید حیوانات وحشی می‌تواند عواقبی برای سلامت عمومی داشته باشد چراکه لزوما گوشت آن‌ها برای مصرف انسان مناسب نیست. گوشت ممکن است حاوی انگل‌های مخصوص حیوان باشد که همیشه در هنگام پختن از بین نمی‌روند و می تواند عوارضی در انسان ایجاد کند (بیماری ها، مسمومیت ها و غیره). گوشتی که به بازار عرضه می شود، تحت کنترل بهداشتی قرار دارد.

یک مرد به همراه پسرش در منطقه لا گوجیزا در منطقه بسیار فقیر ایالت سولیا در اواسط ماه ژوئیه پس از خوردن وزغ ماهی که یک گونه سمی است، جان باختند. به گفته یکی از نزدیکان این دو نفر، آن‌ها به خاطر اینکه دیگر تحمل گشنگی را نداشتند اقدام به این کار کردند. دو نفر از ناظران ما گفتند که مردم همیشه نمی دانند که کدام گونه های حیوانی یا جانوری خوراکی هستند یا از گونه های حفاظت شده‌اند.

آمار و ارقامی در دست نیست که نشان دهد آیا شکار حیوانات وحشی در ماه‌ های اخیر به دلیل مشکلات اقتصادی ناشی از شیوع ویروس کرونا افزایش یافته است یا دلیل دیگری دارد.
ناظران ما چندین مورد از گونه هایی را که اغلب شکار می شوند، نام می برند: ایگوانا، جوندگان (پاسا، برگچه خوار و…)، پرندگان (کبوترهای خاکی پیکوئی، کبوتران، حواصیل، مرغ های وحشی و غیره)، مارها، کیمن ها، میمون ها، لاک پشت ها، گوزن ها، خرگوش ها و ....
 

"تغذیه ما در سال های اخیر رو به وخامت گذاشته است"

فرناندو (نام مستعار) در کاتیا لامار در ایالت لاگوایرا در شمال ونزوئلا زندگی می‌کند. او فراتر از شکار، درباره آنچه که در سال های اخیر مشاهده کرده است حرف می زند.
افزایش سرقت گاور، اسب و میوه از مزارع افزایش یافته است. علاوه بر این، سال ها پیش هنگام برداشت محصول انبه، بسیاری از این میوه ها روی زمین گندیدند برای همین اکنون مردم با وجود کال بودن انبه ها، آن‌ها را می خورند. تحول جدید دیگر این است که محصولاتی مانند برخی از آردها و غلات که قبلا برای تغذیه حیوانات استفاده می شد، هم اکنون در فروشگاه ها به فروش می رسد. به طور کلی تغذیه ما طی چند سال گذشته رو به وخامت گذاشته است.
 

"مردم پس از خوردن مانیوک جان باختند"

سوزانا رافالی، متخصص تغذیه و امنیت غذایی در ونزوئلا است که برای موسسه های مختلف کار می‌کند. او حرف های فرناندو را تایید می کند:
 
در سال های اخیر، تعداد خانواده هایی که به غذاهای غیر متعارف و وحشی روی آورده اند افزایش یافته است زیرا آن ها نمی توانند آنچه را که می خواهند ، تهیه کنند. به غیر از حیوانات به عنوان مثال مشکلاتی درباره گیاه مانیوک وجود دارد. افرادی پیش از این به جان خود را از دست داده اند خاطر مصرف نوع سمی این گیاه یا گیاهی که هنوز نرسیده بود،.
در سال‌های اخیر، گزارش هایی از به سرقت رفتن حیوانات از باغ وحش ها نیز اعلام شده است. طبق گفته مسئولان این سرقت ها احتمالا به خاطر خوردن این حیوانات بوده است. (به طور مثال در سال ۲۰۱۷ و همچنین در سال ۲۰۱۹)

از هر سه ونزوئلایی یک نفر از ناامنی غذایی رنج می برد

چندین سال است که ونزوئلا تحت تاثیر یک بحران جدی سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و بشردوستانه قرار گرفته است. طبق گزارش برنامه جهانی غذا که در ماه فوریه منتشر شد، ۳۲.۳ درصد از مردم این کشور یا ۹.۳ میلیون نفر از آن‌ها از ناامنی غذایی رنج می برند و نیازمند کمک هستند. در این گزارش به طور خاص اشاره شده است که ۵۹ درصد خانواده ها به دلیل نداشتن منابع مالی کافی امکان تهیه مایحتاج غذایی خود را ندارند و ۷۴ درصد از آن ها نیز تنوع و کیفیت غذای خود را کاهش داده اند. به عنوان مثال بسیاری از خانواده ها پروتئین را از سبد غذایی خود حذف یا کم کرده اند.