کاربران شبکه‌های اجتماعی در الجزایر روز ۱۸ مه (۲۹ اردیبهشت) به‌طور گسترده ویدئویی از مردی را منتشر کردند که در حال تخریب و پوشاندن یک نقاشی دیواری بود. این نقاشی یکی از نقاشی‌های دیواری کشیده شده در یک جشنواره هنری خیابانی در شهر الجزیره بود. این نقاشی‌ها چهره برخی از ساکنان منطقه‌ای کارگری در مرکز الجزیره را نشان می‌داد. افرادی که اقدام به تخریب این نقاشی کردند و از کار خود ویدئو گرفتند و آن را منتشر کردند، مدعی‌اند که "سربازان خدا" در مقابل "خطر هنر خیابانی" هستند.

این ویدئو در صفحه فیس‌بوکی با عنوان "الجزایر علیه سکولاریسم و فراماسونری" در تاریخ ۱۸ مه منتشر شد و البته در نهایت حذف شد. پس از انتشار عکس‌ها و ویدئوهایی از این اقدام بسیاری از کاربران اینترنت و هنرمندان الجزایری از این عمل خشمگین شده‌اند. در ویدئوی منتشر شده مردی ایستاده روی یک سطل زباله شهری نشان داده می‌شود که در حال پوشاندن چهره یکی از نقاشی‌های دیواری با رنگ سفید است. یکی از همراهانش از این اقدام ویدئو می‌گیرد و به او می‌گوید: "روی چشم‌هایش تمرکز کن، کاملا بپوشانش." یکی دیگر از همراهان از او می‌خواهد که کار را قبل از اینکه مورد "توهین" قرار بگیرند، سریع تمام کند. مردی که در حال رنگ کردن نقاشی دیواری است به او پاسخ می‌دهد: "ما این مسیر را انشالله ادامه می‌دهیم. ما در راه خدا تلاش می‌کنیم."

چهره‌های نقاشی شده‌ای که این مردان آن‌ها را با رنگ سفید پوشاندند، هیچ چیز تکان‌دهنده‌ای را نشان نمی‌داد. به‌طور مثال یکی از آن‌ها تصویر پیرمردی بود که به یک ظرف (جام) پر از ته سیگار ضربه می‌زند. مرد جوانی که با لباس زرد رنگ در ویدئو مشخص است می‌گوید: "جام نماد ماسون است." دیگری با پیراهن آبی اضافه می‌کند: "نمادهای خطرناکی که باید با آن‌ها مقابله کنیم."

یکی از کاربران شبکه‌های اجتماعی در واکنش به این اقدام گفت: "شما تمام وقت، تلاش و پول خود را صرف یک اثر هنری می‌کنید تا یک عوضی که فکر می‌کند همه چیز را درباره زندگی و دین می‌داند بیاید آن را خراب کند.".


در بین برخی از جریان‌های وابسته به مسلمانان سنی بسیار محافظه‌کار، نمایش تصاویر انسان یا حیوان در هنر فیگوراتیو حرام است که در واقع تفسیری از حرام بودن تماثیل یا صور [مجسمه و نقاشی] محسوب می‌شود.

طبق گفته کاربران اینترنت و رسانه‌های محلی، این ویدئو در یک زمین ورزشی شهری در بلوار مصطفی بن‌ بلعید، در چند صد متری محله قصبه الجزیره گرفته شده است.

نقاشی‌های دیواری این محدوده، در سال ۲۰۱۴ و در زمان برگزاری جشنواره هنر خیابانی دی‌جی‌آرت از سوی تعدادی از هنرمندان الجزایری و مغربی در این محله محبوب شهر الجزیره کشیده شده است. جشنواره دی‌جی‌آرت با هدف ترویج این نوع شیوه‌های هنری در فضای عمومی و بحث و گفت‌وگو درباره چالش‌های فرهنگی و اجتماعی معاصر با بازگشت به فضاهای فراموش شده شهر برپا شده بود..

 
اقدامات خرابکارانه نسبت به آثار هنری خیابانی در الجزایر موضوع جدیدی نیست. همین فرد که در ویدئوی اخیر نشان داده می‌شود، در اواخر اوت ۲۰۱۹، همراه با گروه دیگری از مردان جوان، اقدام به پوشاندن اثر دیگری اینبار در محله معروف قصبه که جزو میراث جهانی یونسکو محسوب می‌شود، کردند. این مردان جوان رو به دوربین درباره اقدام خود توضیح دادند: "این نقاشی‌ها با اصول ما سازگار نیستند. به همین دلیل باید از بین بروند. آن‌ها [هنرمندان] اهداف پلیدی دارند [...] و آن‌ را هنر می‌نامند." کسی که از این صحنه‌ها ویدئو می‌گرفت نیز از آن استقبال کرد سپس همراه با همان فرد جوان شد که اینبار با نوشتن کلمه "الله" به عربی یکی از نقاشی‌ها را پوشاند.

این ویدئو در تاریخ ۳۱ اوت ۲۰۱۹ در همان صفحه فیس‌بوک منتشر شده بود.
 
سلیمان صیود معروف به سلیمان صی، نقاش و هنرمند خیابانی است که اصلاتا اهل عزابه در الجزایر است. وی دو سال پیش الجزایر را ترک کرد و ابتدا در پاریس و سپس در مارسی مستقر شد. وی در سال ۲۰۱۴ در جشنواره دی‌جی‌آرت شرکت کرده بود. وی می‌گوید وقتی این ویدئوها را دید حالت تهوع گرفت.

"ما به آرامی در مسیر افراط‌گرایی قرار می‌گیریم"


ما برای اجرای این طرح با هدف تزئین محله، از همه جا مجوز گرفتیم. نقاشی بزرگی که در ویدئو می‌بینیم را البانشو یکی از هنرمندان کشیده است. ابتکار عمل ما برای تزئین این محله کارگری بود: نقاشی‌ای که با رنگ سفید پوشانده شد، تنها تصویر یکی از ساکنان محلی است. این مردان جوان تصورات غلطی درباره هنر دارند. آن‌ها زحمت درک آثار هنری و پیام اجتماعی‌ آن را که سعی می‌شود به این طریق منتقل شود، به خود نمی‌دهند.

صفحه فیس‌بوک الجزایر علیه سکولاریسم و فراماسونری در تاریخ ۲۲ مه در مطلبی نوشت: "آیا این نقاشی‌ها هنر محسوب می‌شوند؟ آیا این‌ها نماینده هویت و ارزش‌های ما هستند؟ شماره ۶۶۶ در دست پیرمرد، چشم ماسونی، خدایان دوگانه (خدایان نور و خدایان تاریکی)‌، تصویر صورتی که دو جنس را با هم تلفیق کرده است، نمادهای شیطانی است که انرژی منفی به همراه دارند بدون اینکه روی آگاهی افراد تاثیری بگذارد."
 

جمعی از هنرمندان الجزایری در تلاش هستند تا بر این حوادث غلبه کنند و ابتکارات هنری خود را افزایش دهند مثلا به محلات پرتردد و کارگری بروند و پیشنهاد اجرای نقاشی‌های دیواری را برای تزیین محله که بیانگر خواسته‌های ساکنان است ارائه دهند.
طبق تجربه اغلب این اتفاق‌ها خوب پیش می‌رود: ما با افراد محلی درباره هنر صحبت می‌کنیم و آن‌ها هم در اجرای نقاشی‌ها شرکت می‌کنند. فکر می‌کنم که هنر می‌تواند سخت‌ترین ذهنیت‌ها را تغییر دهد.

۲۰ سال پس از پایان دهه سیاه در الجزایر، ما به آرامی از طریق حملاتی از این نوع و انواع دیگر در مسیر افراط‌گرایی قرار می‌گیریم.

من این را تروریسم فرهنگی می‌دانم. ما در این ویدئو از زبان مرد می‌شنویم که از طرف الجزایر صحبت می‌کند. از نظر او ما جوانان را از طریق نقاشی‌هایمان جذب و آن‌ها را منحرف می‌کنیم. در این گفتار عدم تحمل موج می‌زند. ما با این رفتار آشنا هستیم: این کار با ناسازگاری نسبت به فرهنگ و هنر شروع می‌شود و سپس به تدریج آزادی‌های اجتماعی را هدف قرار می‌دهد.
 

"نگرش این جوانان ترکیبی از تعصب، میهن‌پرستی نادرست و جهالت است"
 
این افراد مدعی هستند که اقدام‌هایشان طبق دین انجام می‌شود اما اسلامی هیچ مشکلی با هنر ندارد: تنها کافی است به هنرهای تزئینی مسلمانان مثلا در مساجد نگاهی بیاندازید.
از نظر من نگرش این جوانان ترکیبی از تعصب، وطن‌پرستی نادرست و جهالت است. نکته ناراحت‌کننده این است که بسیاری از الجزایری‌ها از صحبت‌هایی که در ویدئو می‌شود حمایت می‌کنند. به‌عنوان یک هنرمند، نمی‌دانیم در مقابل این موضوعات چه باید بکنیم. به همین دلیل کشور را ترک کردیم. سال‌ها در کشورم با سختی زندگی کردم. به خودشان حق می‌دادند که به من توهین کنند چون من خیلی روی بدن زنانه، روی برهنگی و پرتره کار می‌کنم. موضوعاتی که بدیهی است مشکل ایجاد می‌کند.
پدر سلیمان در دهه ۱۹۹۰ نیز هنرمند بود. پیش از افزایش خشونت‌ها علیه هنرمندان الجزایری به‌نام دین، پدرش از سوی متعصبان مذهبی تهدید کلامی می‌شد. برای همین به او توصیه می‌کردند اگر نمی‌خواهد مشکلی داشته باشد باید هنر را فراموش کند.
 
متاسفانه مواجهه با افراط‌گرایان که به هنر و آزادی‌های فردی حمله می‌کنند موضوع جدیدی نیست. در اوایل سال جاری، یکی از دوستانم هنگام نقاشی دیواری در خیابان محمد پنجم مورد حمله قرار گرفت.
در منطقه سوسطاره در سال ۲۰۱۹، هنرمند دیگری برای ادای احترام به مهاجران گمنام کشته شده در دریای مدیترانه که به حراقه معروف هستند، اقدام به اجرای یک نقاشی خیابانی کرد. یک روز بعد مردان جوان از جمله فردی که در ویدئو دیده می‌شود، از این هنرمند خواستند قبل از اینکه پشیمان شود آن مکان را ترک کند.



سلیم داده یکی از مقام‌های فرهنگی الجزایر در روز چهارشنبه ۲۰ مه از مکانی که تخریب‌های نقاشی‌های دیواری در آنجا رخ داده بود، بازدید کرد و این اقدام را "جنایتی علیه هنر و علیه کسانی که در زیباسازی محله‌های قدیمی کمک می‌کنند" توصیف و آن را محکوم کرد. شهرداری الجزیره تا امروز واکنشی نسبت به این موضوع نداشته است. این امر باعث تعجب سلیمان نمی‌شود. او انتظار واکنش واقعی در این زمینه را ندارد:
 
من علیرغم توهین‌هایی که به من شد و تهدیداتی که علیه من در گذشته وجود داشت اما هرگز شکایت نکردم. پلیس همان ذهنیت مهاجمان را دارد. ماموران به ما گوش نمی‌دهند حتی گاهی ما را نصیحت اخلاقی می‌کنند. همچنین فکر نمی‌کنم که هنر برایشان اهمیت داشته باشد. قبل از اینکه کشور را ترک کنیم به یک ساختمان مخروبه در مرکز الجزیره رفتیم تا یک اثر هنری عظیم را روی دیوارهای آن بکشیم اما مسئولان به زور تمام ابزارهای و تجهیزات ما را جمع کردند تا آنجا را تبدیل به یک پارکینگ کنند.

یک موج مخرب مشابه در سال ۲۰۱۹ در خیابان‌های رباط مراکش رخ داد که خشم هنرمندان و کاربران شبکه‌های اجتماعی را به دنبال داشت.