عروسک‌های طاس با پوستی که بخش‌هایی از آن فاقد رنگدانه است را تصور کنید یا عروسکی با عصای کوچک سفید. در قاره آمریکا افراد زیادی هستند که عروسک‌هایی می‌سازند که با عروسک‌های تجاری که معمولا در بازار عرضه می‌شوند متفاوتند. این نوع نگاه در ساخت عروسک به کودکانی که از سرطان یا بیماری‌های پوستی رنج می‌برند یا دارای معلولیت‌های دیگری هستند اجازه می‌دهد همراه با تصورات خود اسباب‌بازی‌هایی داشته باشند.

یکی از این ابتکارات در ساخت عروسک، توسط یک ونزوئلایی که در آمریکا زندگی می‌کند انجام می‌شود. کارهای او با نام "هدیه زیبای کوچک من" شناخته می‌شوند. نمونه دیگر "امیگرومی دالینا" است که نام هنر ژاپنی ساخت حیوانات کوچک با قلاب دوزی است. خالق این عروسک‌ها در برزیل زندگی می‌کند.
عروسک‌های طاس ساخته شده در ونزوئلا برای دختران مبتلا به سرطان یا آلوپسی

"هدیه زیبای کوچک من" نام مجموعه عروسک‌هایی است که در ماه مارس توسط ونسا باررای ۳۶ ساله عرضه شد. او اهل ونزوئلا است از پنج سال پیش به ایالات متحده مهاجرت کرد. تعدادی از عروسک‌های او، طاس هستند که سر خود را مانند دختران مبتلا به سرطان که موهای خود را به‌دلیل شیمی‌درمانی از دست داده‌اند، با روسری پوشانده‌اند.
.
 
در ۳۵ سالگی به سرطان پستان مبتلا شدم. قبل از شروع شیمی درمانی، موهایم را کوتاه کردم- چراکه به هر حال آن‌ها از دست می‌دادم- و آن‌ها را به یک بنیاد آمریکایی هدیه دادم تا از موهایم برای ساخت کلاه گیس برای دختران مبتلا به سرطان استفاده شود. از دست دادن مو برای یک زن بسیار سخت است. در حال حاضر رو به بهبودی هستم اما هنوز برخی از درمان‌ها را ادامه می‌دهم.
پس از آن، ایده ساخت این عروسک‌های زیبا و طناز را برای دخترانی که به‌دلیل شیمی درمانی موهای خود را از دست داده‌اند پیگیری کردم. 
 
عروسک‌ها در ونزوئلا ساخته می‌شوند. 
 
برای ساخت آن‌ها، دنبال زنان ساکن ونزوئلا رفتم که در کار صنایع دستی بودند چراکه در حال حاضر در ونزوئلا کسب و کار کساد است. من با ده‌ها زن ساکن بارکیسیمتو کار می‌کنم که البته این کار تمام وقت نیست. اما پیدا کردن وسائل مورد نیاز برای ساخت عروسک‌ها مانند پارچه، تور، نخ و ... به دلیل وضعیت اقتصادی در ونزوئلا برای آن‌ها بسیار دشوار است.
 
"برای دخترانی که این عروسک‌ها را دریافت می‌کنند، یک پشتیبانی عاطفی مهم است"
 
وقتی عروسک‌ها آماده شوند، زنانی که با آن‌ها کار می‌کنم، عروسک‌ها را برایم می‌فرستند و سپس من آن‌ها را برای مشتری‌هایم ارسال می‌کنم. قیمت ۳۹.۹۹ دلار است. به ازای هر عروسکی که فروخته می‌شود، یک عروسک به یک دختر مبتلا به سرطان یا آلوپسی [ نوعی بیماری که باعث ریزش منطقه‌ای یا کلی موی سر می‌شود] هدیه داده می‌شود. در حال حاضر، حدود ۱۰۰ عروسک درست کرده‌ایم که نیمی از آن‌ها فروخته شده است و نیمی دیگر از طریق دو بنیاد به کودکان آمریکایی و ونزوئلایی مبتلا به سرطان داده شده است.
 
 
برای دخترانی که این عروسک‌ها را دریافت می‌کنند، یک پشتیبانی عاطفی مهم محسوب می‌شود. به‌عنوان مثال، ناتالیا، دختر ونزوئلایی است که برای معالجه به ایالات متحده آمریکا آمده چون در ونزوئلا در حال حاضر معالجه بسیار دشوار است. او زمانیکه عروسکش را دید، بلافاصله به من گفت "او مثل من است". و والدینش نیز راضی هستند چراکه هیچ
اسباب بازی مشابه دیگری وجود ندارد.
 
 
ناتالیا دختر ونزوئلایی که برای درمان سرطانش به آمریکا رفته است.
دختر کوچک کانادایی که به آلوپسی مبتلا است.

عروسک‌هایی با لکه‌های پوستی ساخته شده در برزیل برای کودکان مبتلا به پیسی
ژائو استنگانلی جونیور، مرد ۶۴ ساله برزیلی است که از ۳۸ سالگی به بیماری پیسی مبتلا شده است. این بیماری پوستی که حدود یک درصد جمعیت جهان را در بر می‌گیرد با ایجاد لکه‌های سفید در چندین قسمت از بدن از جمله پا، دست و صورت مشخص می‌شود. این لکه‌ها به دلیل فقدان رنگدانه که رنگ پوست را شکل می‌دهد، ایجاد می‌شوند. برای مقابله با پیش داوری‌ها مربوط به بیماری‌های پوستی، عروسک‌هایی با لکه‌های کوچک درست می‌کند و سپس از طریق صفحه فیس‌بوکی خود با نام "امیگرومی دالینا" آن‌ها را می‌فروشد.
".
 
حدود یکسال پیش، مجبور شدم به‌خاطر سلامتی‌ام [به بیماری پیسی مربوط نیست] کار در رستوران را کنار بگذارم. برای گذراندن زمان، همسرم به من قلاب‌بافی یاد داد. به تدریج چندین تکنیک را آموختم تا اینکه موفق به ساخت عروسک‌های کوچکی برای فروش شدم.

روزی خواستم عروسکی مبتلا به پیسی که شبیه من است، برای دخترم درست کنم. بنابراین عکسی را برای مادرش فرستادم. همسرم خیلی تحت تاثیر قرار گرفت و آن را برای سایتی ارسال کرد [نام سایت دلایلی برای باورپذیری است که داستان‌های مثبت را روایت می‌کند]. این سایت سپس مطلبی درباره عروسک‌هایم نوشت. پس از آن، علیرغم میلم، به یک اینفلوئنسر دیجیتال تبدیل شدم. افراد زیادی به این موضوع علاقمند شدند.


سپس، من به ساخت عروسک‌های "مشخص" مانند مبتلا به پیسی یا سایر بیماری‌های پوستی، نابینایی یا مشکلات حرکتی با ویلچر، ادامه دادم.

"در شبکه‌های اجتماعی مردم به خاطر این کار از من تشکر می‌کنند"
در شبکه‌های اجتماعی، مردم از من به‌خاطر این کار تشکر می‌کنند. در ابتدا، بیشتر کارهایم را در برزیل می‌فروختم اما پس از این ابتکار در ساخت عروسک‌های خاص، موضوع به رسانه‌های بین‌المللی کشیده شد و اکنون من تقریبا از همه جا سفارش‌هایی دریافت می‌کنم. این عروسک‌ها ۲۳ یورو برای مردم اروپا است. من حدود ۲۰۰ عروسک تاکنون فروخته‌ام.
.


برخی از والدین، این عروسک‌ها را برای فرزندان خود که مبتلا به بیماری‌های پوستی هستند، خریداری می‌کنند. اما افراد دیگری تنها به این دلیل عروسک‌ها را می‌خرند تا فرزندانشان را با این تفاوت‌ها آگاه کنند. این مهم است چراکه فکر می‌کنم اکثر پیش‌داوری‌ها درباره بیماری پیسی به‌دلیل فقدان اطلاعات است. من از این پیش داوری‌ها اذیت نمی‌شوم چراکه این بیماری هیچ تغییری در زندگی من ایجاد نکرد. اما گاهی پیغام‌هایی از افرادی می‌گیرم که به‌خاطر این بیماری اذیت می‌شوند و آن‌ها را پاندا یا گاو می‌نامند.