امینه بولوت در روز روشن در یک کافه در شهر قیریق‌قلعه ترکیه، توسط فدائی باران همسر سابقش در تاریخ ۱۸ اوت کشته شد. مردم در سراسر ترکیه با وحشت و ترس به ویدئویی که جراحت مرگبار بولوت را نشان می‌داد و در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شد، واکنش نشان دادند. بسیاری با هشتگ #EmineBulut (امینه بولوت) خواستار اقدام فوری برای مقابله با موضوع زن‌کُشی و خشونت علیه زنان در ترکیه شدند؛ کشوری که در سال جاری میلادی تاکنون شاهد قتل ۲۲۰
زن بوده است
.

ویدئوی امینه بولوت زمانی را نشان می‌دهد که فدائی باران با چاقو به او حمله کرده بود و در حال فرار از کافه و سوار شدن به تاکسی بود. در این ویدئو بولوت و دختر ۱۰ ساله‌اش که شاهد قتل مادرش بود، دیده می‌شوند.
لباس بولوت کاملا خون آلود است و در ویدئو مشاهده می‌شود که فریاد می‌زند: "نمی‌خواهم بمیرم! نمی‌خواهم بمیرم!" و دخترش هم با گریه می‌گوید: "مامان! خواهش می‌کنم نمیر." بولوت به‌دلیل جراحت شدید در بیمارستان جانش را از دست داد.
باران که از صحنه جنایت فرار کرده بود، در شهر باهچلی در منطقه آناتولی بازداشت شد. وی در دادرسی ابتدایی دادگاه قبول کرد پس از جر و بحث با بولوت، وی را با چاقو زده است. این مرد در مرحله دادرسی گفت: "ما درباره نگهداری از دخترمان صحبت می‌کردیم که او به من توهین کرد بنابراین با چاقویی که همراهم آورده بودم او را زدم." دادستانی خواستار حکم ابد برای وی شده است.
پس از مرگ بولوت، گفت‌وگوی کاربران اینترنت در شبکه‌های اجتماعی درباره میزان بالای خشونت علیه زنان در ترکیه به موضوع داغی تبدیل شده است. تاکنون نزدیک به یک میلیون توئیت با استفاده از هشتگ #EmineBulut منتشر شده است. آخرین حرف‌های بولت نیز هشتگ دیگری است که در شبکه‌های اجتماعی ترکیه از آن برای بحث درباره این موضوع استفاده می‌شود. هشتگ #Ölmekistemiyoruz به معنای "ما نمی‌خواهیم بمیریم" مخصوصا در توئیتر در روزهای اخیر مورد استفاده کاربران قرار گرفته است.

 

هازل کایا، بازیگر ترک در توئیتی نوشت: "آنچیزی که مقدس است، خانواده نیست بلکه زندگی انسان است. این طلاق نیست که باید از آن جلوگیری کنیم بلکه زن‌کُشی است. اگر مردی کشته می‌شد آن را کشتن مردها می‌نامیدیم. ما در جریان این بحث‌ها زنان زیادی را از دست داده‌ایم. من از اشک این دختر کوچک ویران شدم. هم الان زن‌کُشی را تمام کنید!"
! "
 
توئیت اتحادیه روزنامه‌نگاران می‌گوید: "ما از همه همکاران خود دعوت می‌کنیم که به‌جای کلیک، به‌دنبال روزنامه‌نگاری اخلاقی باشند تا صدای زنانی که می‌گویند "نمی‌خواهیم بمیریم"واقعا شنیده شود.". "
شهردار جدید استانبول نیز به این موضوع در توئیتر واکنش نشان داد: .
"'نمی‌خواهم بمیرم، صدای تمام زنان کشته شده بود. مامان لطفا نمیر، اشک همه کودکان یتیم است... ما امنیه بولوت را به‌خاطر خشونت مردان از دست دادیم. ما در کنار زنان و کودکانی که با خشونت مبارزه می‌کنند هستیم و به این کار ادامه می‌دهیم.". "

"زن‌کُشی برای هر زنی ممکن است اتفاق بیافتد"

ملک آریماری، عضو موسسه "ما به زن‌کُشی خاتمه می‌دهیم"، می‌گوید که اعتراض گسترده به قتل امینه بولوت، نشان دهنده حرکت رو به رشد برای پایان دادن به این نوع جنایت‌ها است.

قتل امینه بولوت، واقعیت زن‌کُشی را در کشورمان نمایان کرد. در همه موارد، زن‌کُشی شدیدترین و وحشیانه‌ترین نوع خشونت علیه زنان است اما نحوه انجام این جنایت می‌تواند گاهی اوقات منجر به واکنش‌های بیشتری شود. این همان اتفاقی است که در پی کشته شدن اوزگه‌جان اصلان در سال ۲۰۱۵ نیز رخ داد. آن موضوع، نقطه عطفی برای تلاش‌ها در پایان دادن به خشونت علیه زنان در ترکیه بود.

اوزگه‌جان اصلان، دختر ۲۰ ساله دانشجویی بود که در ۱۵ فوریه ۲۰۱۵ در مینی‌بوسی در شهر مرسین، توسط راننده، پدر راننده و دوستش مورد تجاوز قرار گرفت و کشته شد. جسد وی دو روز بعد در شهر تارسیس که فاصله زیادی با محل حادثه نداشت، پیدا شد. این فاجعه باعث بروز خشم بی‌سابقه‌ای در سراسر ترکیه شد. مجرمان این حادثه به حبس ابد محکوم شدند.
ملک آریماری ادامه می‌دهد:

از زمان قتل اوزگه‌جان، موارد دیگر زن‌کُشی نادیده گرفته نمی‌شود. این مبارزه مشروعیت خود را در بین مردم ترکیه پیدا کرده است چراکه این نوع خشونت‌ها بر کل جامعه تاثیر می‌گذارد. این موضوع همه زنان از جمله فقیر، ثروتمند، سکولار، مذهبی، دارای دیدگاه سیاسی مختلف و ... را در بر می‌گیرد. این موضوع ممکن است شامل همه شود بنابراین باید تلاش کنیم که این کار متوقف شود. برای همین است که پس از قتل بولوت چنین فریاد اعتراضی را شاهد هستیم.

"در بیشتر موارد، قربانیان توسط افرادی که می‌شناسند به قتل می‌رسند"

علیرغم پوشش بهتر رسانه‌ها از این موضوعات، افزایش تعداد کارزارها برای افزایش آگاهی عمومی و مجازات سنگین‌تر عاملان این جنایت‌ها اما در سال ۲۰۱۸ شاهد رکورد جدیدی در زن‌کُشی در ترکیه بودیم به‌طوریکه در این سال قتل ۴۴۰ زن ثبت شده است. در میان این ۴۴۰ قتل، در ۱۳۱ مورد، قاتل هنوز مشخص نشده است. جسد این زنان بیشتر در کنار دریاچه‌ها، سدها یا جاده‌ها پیدا شدند. در بیشتر موارد، این قربانیان توسط افرادی که آن‌ها را می‌شناسند کشته می‌شوند به‌طوریکه در سال گذشته، ۳۵ درصد این قتل‌ها توسط همسر یا پارتنر زن انجام شده است. طبق آمار ۲۳ درصد قتل‌ها توسط اعضای دیگر خانواده صورت گرفته است و سهم شریک سابق نیز پنج درصد است. زنان در خانه‌های خود امنیت ندارند. . 


برای محافظت بهتر از زنان در ترکیه در مقابل خشونت نزدیکانشان، در سال ۲۰۰۵ قانون تغییر کرد. "جنایت ناموسی"به خشونت و قتل زنان یک خانواده به دست مردان یا سایر اعضای خانواده گفته می‌شود که به بهانه "ننگین کردن شرافت خانواده خود"کشته می‌شوند. طبق قانون ترکیه مجازات این جرم نسبت به جرم‌های دیگر سنگین‌تر شده است.

"قوانین لازم برای حمایت از زنان وجود دارد اما اعمال نمی‌شود"

فکر می‌کنم امروز زنان ترکیه هزینه آزادی خود را پرداخت می‌کنند چراکه جامعه در این راستا حرکت می‌کند. دولت باید از این نوع تغییرات حمایت کند اما چنین کاری را انجام نمی‌دهد. کنوانسیون شورای اروپا درمورد جلوگیری و مبارزه با خشونت علیه زنان و خشونت خانگی معروف به کنوانسیون استانبول، توسط ترکیه تصویب شده است و در عین حال ماده قانون ۶۲۸۴ در ماه مارس ۲۰۱۲ برای کاهش خشونت علیه زنان به تصویب پارلمان ترکیه رسید. ما قوانین لازم برای حمایت از زنان را داریم اما آن‌ها را اعمال نمی‌کنیم. گفتمان ضد زن تحمل می‌شود و مجازات بسیاری از عاملین این جنایت‌ها کاهش پیدا می‌کند.
وزارت خانواده، کار و خدمات اجتماعی درباره پرونده امینه بولوت همکاری کرده است اما کافی به نظر نمی‌رسد. . 


زمانیکه در سال ۲۰۰۹ مونوو کارابولوت دختر ۱۷ ساله ترک توسط دوست پسرش کشته شد، رجب طیب اردوغان، رئیس جمهوری ترکیه و رئیس پلیس پیشین استانبول، خانواده مقتول را مقصر دانستند که اجازه دادند دخترشان با این پسر بیرون برود.