مادری که در ایالت ایندیانای ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کند، در تاریخ ۲۵ مارس نامه‌ای به روزنامه دانشگاه نوتردام این ایالت می‌نویسد و می‌گوید که برای زنان جوانی که لگینگ [ساپورت] می‌پوشند، "شرمسار"است. لگینگ از نظر او لباسی ناشایست است و او در نامه خود نوشته است که دانشجویان باید بیشتر از شلوار جین استفاده کنند. دانشجویان این کالج با پوشیدن لگینگ [ساپورت] و راه انداختن هشتگ #leggingsdayND (روز لگینگ در نوتردام) به این فرد پاسخ دادند.

ماریان وایت در نامه ای به سردبیر روزنامه "آبزرور" دانشگاه نوتردام ایالت ایندیانا، خود را فردی کاتولیک با چهار فرزند پسر معرفی کرد. او در این نامه توضیح داد که شاهد یک صحنه آزاردهنده در مراسم عشای ربانی بود. در این مراسم گروهی از زنان که لگینگ تیره به همراه تاپ‌های کوتاه پوشیده بودند، جلوی او قرار گرفتند. به گفته وی، خیلی دشوار بود که به "پشت" آن‌ها نگاه نکرد. او در نامه‌اش نوشت:" نمی‌خواستم که آن‌ها را ببینم، اما اجتناب ناپذیر بود. بنابراین تصور کنید که برای مردان جوان چقدر سخت خواهد بود که این صحنه را نادیده بگیرند."
البته او قبول داشت که بسیاری از افراد به‌خاطر راحتی، لگینگ می‌پوشند. وایت که به خاطر این موضوع، "شرمسار" بود، همچنین اضافه کرد: "من هم برای مردهای ناباب که به‌طور چندش آور به شما نگاه می‌کنند ناراحت می‌شوم و هم برای مردهای نازنینی که هر کاری می‌کنند که به شما نگاه نکنند."

اما نامه او، واقعا اثر مورد نظرش را نداشت. در تاریخ ۲۶ و ۲۷ مارس، برخی از دانشجویان این دانشگاه کاتولیک برنامه‌ای را در محوطه دانشگاه تدارک دیدند تا از جمعیت بخواهند برای دفاع از حق زنان برای پوشیدن هر آنچه می‌خواهند، لگینگ [ساپورت] بپوشند. در فیس‌بوک، برنامه "اعتراض لگینگی" و "روز رژه لگینگی"، مورد پسند حدود ۲۵۰۰ کاربر قرار گرفت. مشارکت‌کنندگان در ادامه، از هشتگ #leggingsdayND (روز لگینگ در نوتردام) برای انتشار عکس‌های خود با لگینگ در شبکه‌های اجتماعی استفاده کردند.



سازمان دهنده‌های این کارزار، در نظر داشتند با این کار خواسته ماریان وایت برای کنترل زنان روی بدن خود را به چالش بکشند و همچنین از اینکه زنان را مسئول رفتار مردها بدانند محکوم کنند. در نامه این فرد اشاره شده است که "مشکل" پوشیدن لگینگ مشکلی است که "تنها زنان می‌توانند آن را برطرف کنند". وی در ادامه، از زنان خواننده نامه‌اش یک خواسته داشت: "آیا دفعه بعدی که به خرید رفتید می‌توانید به مادران پسران جوان فکر کنید و به جای لگینگ، شلوار جین را انتخاب کنید."

 

برخی از دانشجویان عکس‌هایی از لباس‌های خود را در صفحه فیس‌بوکی "اعتراض لگینگی" منتشر می‌کنند.

گروه دانشجویی "بهداشت باروری ایرلندی چهار" که برگزار کننده "روز رژه لگینگی" بودند به خانم وایت اینگونه پاسخ دادند که نظر این فرد باعث تداوم بخشیدن به "فرهنگ تجاوز"می‌شود چرا که طبق این دیدگاه، زنان مسئول رفتار دیگران هستند.
کیتلین وونگ که صفحه فیس‌بوک "اعتراض لگینگی" را ایجاد کرد، به تقلید از خانم وایت به او جواب داد و نوشت:

اعتقاد به این موضوع که نگاه نکردن به باسن یک زن امکان‌پذیر نیست، دلیلی بر این موضوع به‌شمار می‌رود که در جامعه ما این مردان اعتقاد دارند که چنین قدرت و حقی به آن‌ها داده شده است که با زنان بدرفتاری کنند. [...] لگینگ لباسی کشی، کاملا به شکل و اندازه بدن و بسیار راحت است. آیا می‌توانید دفعه بعدی که با فرزندانتان درباره چگونگی رفتار با زنان صحبت می‌کنید به آن‌هایی فکر کنید که تنها به‌دنبال یک لباس راحت برای تردد در جامعه هستند.