نماینده جامعه ساحل عاجی‌های ساکن تونس روز یکشنبه ۲۳ دسامبر (۲ دی) با ضربات چاقو در این کشور کشته شد. از آن زمان که زیاد هم نگذشته است حرکت‌های اجتماعی در اعتراض به جرایم نژادپرستانه علیه مهاجران جنوب آفریقا که در تونس زندگی می‌کنند، چند برابر شده است.
 

زمانیکه زنده بود، به‌عنوان یک عضو جامعه ساحل عاجی‌های تونس شناخته می‌شود اما وقتی که کشته شد، به نمادی از افراد جنوب صحرای آفریقا که مورد خشونت قرار می‌گیرند، تبدیل شده است. فالیکو کولیبالی رئیس انجمن ساحل عاجی‌های ساکن تونس یکشنبه شب در شهر سوکرا که در حومه شمالی تونس واقع شده است، با چاقو کشته شد. به گفته وزارت کشور تونس، این حمله به‌خاطر سرقت گوشی موبایل مقتول انجام گرفت.

فالیکو کولیبالی پیش از این، حملات نژاد پرستانه علیه ساحل عاجی‌ها را محکوم کرده بود. او در ماه اوت (مرداد) با ناظران درباره حملات و خشونت‌ها در محله‌ای که چهار ماه بعد در آن کشته شد حرف زده بود:

پلیس پشت تلفن به ما گفت که این مشکل مربوط به بزهکاری و شورش عده‌ای است. در حالی‌که تنها ساحل عاجی‌ها مورد هدف قرار گرفتند. بنابراین یک جنبه کاملا تبعیض آمیز وجود دارد. این جوانان از آسیب‌پذیری این افراد بهره‌مند می‌شوند زیرا می‌دانند که احتمال مجازاتشان کم است.

"فالیکو برادری برای همه بود"

مالیکس کماندی یکی از اعضای انجمن ساحل عاجی‌های ساکن تونس و از دوستان فالیکو کولیبالی است که قبل از اینکه جسد کولیبالی به ساحل عاجل برگردانده شود، در میان صدها نفری بود که به خانه‌اش در تونس روانه شد:

ما در خانه‌اش جمع شدیم تا پذیرای بدن بی‌جان او باشیم و آخرین ادای احترام را به‌خاطر تلاش‌هایش برای ما و برای آفریقایی‌های تونس به‌جا بیاوریم. سپس تابوتش را تا مسیر فرودگاه همراهی کردیم.

فالیکو برادری برای همه ما بود. با کارهایش به همه افراد جامعه، افرادی که از جنوب صحرای آفریقا می‌آمدند، کمک کرد. مبارزی واقعی بود. پس ماندن در خانه، مثل یک خیانت بود.

فالیکو کولیبالی روز جمعه ۲۸ دسامبر (۷ دی) در ساحل عاج و در اومه شهر پدری‌اش، به خاک سپرده شد. 

تابوت فالیکو کولیبالی در تاریخ چهارشنبه ۲۶ دسامبر و در خانه‌اش. عکس توسط واتس‌اپ برای تحریریه ما ارسال شده است.
تابوت فالیکو کولیبالی در تاریخ چهارشنبه ۲۶ دسامبر و در خانه‌اش. عکس توسط واتس‌اپ برای تحریریه ما ارسال شده است.

مرگ او، منجر به ایجاد یک حرکت بی‌سابقه در جامعه ساحل عاجی‌های ساکن تونس شد. در روز دوشنبه، ۲۴ دسامبر، صدها معترض به سمت بیمارستان مونگی اسلیم یعنی جایی که فالیکو کولیبالی در آنجا بستری بود رفتند. معترضین سپس به سمت سفارت ساح عاج در تونس روانه شدند. آن‌ها فردای آن روز هم در خیابان بورگیبا در مرکز پایتخت تونس گرد هم آمدند تا خشونت‌ها علیه افرادی که از جنوب صحرای آفریقا به تونس آمده‌اند و عدم پاسخ مقام‌های تونسی به این اقدامات را محکوم کنند.

تظاهرات در خیابان بورگیبا در تاریخ سه‌شنبه ۲۵ دسامبر. عکس توسط واتس‌اپ برای تحریریه ما ارسال شده است.

تظاهرات در خیابان بورگیبا در تاریخ سه‌شنبه ۲۵ دسامبر. عکس توسط واتس‌اپ برای تحریریه ما ارسال شده است.

"روح فالیکو ما را اینجا جمع کرد"

طبق گفته آنگ سریسوکا معاون انجمن ساحل عاجی‌های ساکن تونس، این حرکت معترضان روز چهارشنبه در خانه کولیبالی قبل از ارسال تابوت حامل وی به ساحل عاج ادامه پیدا کرد:

صندلی‌ها را مقابل خانه فالیکو چیدیم. غذایی با هم خوردیم و حرف زدیم. مراسم تام تام را که یک جشن سنتی ساحل عاجی برای از دست رفتگان است، برگزار کردیم. در ساحل عاج وقتی گریه‌هایمان تمام می‌شود احساس آرامش می‌کنیم.

روح فالیکو باعث شد که همه مهاجران جنوب صحرای آفریقا کنار هم جمع شویم. ساحل عاجی‌ها، کامرونی‌ها، مالی‌ها و حتی تونسی‌ها کنار هم جمع شدیم. من در این مراسم صحبت کردم و از همه افراد دارای مسئولیت و افرادی که از انجمن‌های مختلف جمع شده‌ بودند خواستم که این مبارزه را ادامه دهند. برادرمان فالیکو باعث اتحاد ما شد.

"مرگ فالیکو می‌تواند خیلی چیزها را تغییر دهد"

به گفته پلیس تونس، مظنون این حمله همان روز بازداشت شد و به حمله به نماینده انجمن ساحل عاجی‌های ساکن تونس با هدف سرقت گوشی تلفن همراهش اعتراف کرد. اما به اعتقاد آنگ سریسوکا، این اتفاق در یک بستری فراتر و در ارتباط با بیگانه هراسی رخ داده است:

وقتی می‌بینیم که او چندین ضربه چاقو خورده است و گوشی موبایلش هم همانجا رها شده است، پس می‌گوییم این یک جنایت نژادپرستانه است.

مرگ فالیکو می‌تواند خیلی چیزها را تغییر دهد. مرگ او بدون نتیجه نخواهد ماند. فالیکو یک رهبر است، مبارزه او برای مطالبه عدالت و پایان سیستم عدم عدالت جزایی بود.

خارجی‌هایی که در تونس زندگی می‌کنند و نمی‌توانند کارت اقامت دریافت کنند باید هنگام خروج از کشور به ازای هر ماه اقامت غیرقانونی حدود ۲۵ یورو "جریمه"بپردازند. اخراج آن‌ها بعد از هر تظاهرات در اعتراض به مرگ فالیکو کولیبالی توسط تونسی‌ها مطرح شد. یک بخش بزرگی از مهاجران جنوب صحرای آفریقا در تونس به‌صورت غیرقانونی زندگی می‌کنند.

این موضوع چیزی است که باعث حمله‌های نژادپرستانه می‌شود. مهاجران جنوب آفریقا در تونس در آرامش نیستند چراکه ترس از صحبت کردن و بازداشت شدن دارند.

اگر یک مهاجر جنوب آفریقا از رئیس خود درخواست دستمزدی را که بهش پرداخت نمی‌شود بکند، بازداشت می‌شود. من دختر جوانی را می‌شناسم که از رئیسش درخواست یک روز مرخصی کرد اما رئیس او، به پلیس زنگ زد و ناگهان دختر خودش را در اداره مهاجرت دید. در مورد خانه‌های ما، قرارداد رسمی اجاره خانه نداریم چراکه صاحبخانه‌ها از ترس‌های ما در اینجا آگاه هستند و چون ما قانونی در اینجا نیستیم.