ناظران

گروه کوچکی از باغبان‌ها و شهروندان با انگیزه در پایتخت اقتصادی برزیل تصیم گرفتند برای سبزتر شدن شهر خود فعالیت کنند. این گروه از کوچکترین فضاهای بدون استفاده بهره می‌برند تا آسفالت را تخریب کنند و جای آن درخت بکارند.

در صفحه فیس‌بوک این گروه که نام آن "درختان جدید در آن‌جا" ("Novas Árvores por Aí") است، این شعار همراه با تعدادی عکس از فضاهای شهری سائوپائولو که تبدیل به فضای سبز کرده‌اند، درج شده است: "این سبز نبود.... سبز شد!". در برخی از پیاده‌روها، بخشی از آسفالت تبدیل به گلدانی از گل‌ها و درختان شده است.


ترجمه متن تبلیغی گروه: "[...] گل و گیاه، بتن‌ها را بلعیدند... ممکن است زیاد مهم نباشد اما اینکه ببینیم یک بخش آسفالت ناپدید شده و جای آن باغچه، سبز شده است، جذاب نیست؟ این سبز نبود، سبز شد!"
ترجمه متن تبلیغی: "درختان ما در خیابان آنتونیو بیکودو!"

ترجمه متن تبلیغی: "زندگی آسان نیست اما بهتر شده است. دختر جوانی که آب نارگیل می فروشد، حالا دیگر سایبان دارد. خیابان استادو تغییر کرده است. سبز نبود، اما حالا سبز شد!"

این کنشگران همچنین میدان‌ها را تبدیل به "باغچه‌های بارانی"  کرده‌اند. روشی که طبق آن آب باران جذب می‌شود تا به طور مثال این آب بر روی سطح خیابان سرریز نشود. دومین ویژگی آن هم این است که این گیاهان تنها با آب باران سیراب می‌شوند.

.
ترجمه متن تبلیغی: " باغچه بارانی جدید در محله بکو دو باتمن (یکی از محله‌های سائوپائولو). این سبز نبود".

 

"چشم اندازهای سائوپائولو امروزه خیلی خشک است درحالی‌که باید یک طبیعت بی‌نظیر را می‌دیدید"

این گروه توسط نیک سابی ۳۷ ساله که پیش از این در کار تبلیغات بود، شکل گرفته است. این ساکن سائوپائولو هم اکنون فضای سبزی ایجاد می‌کند که می‌توان در آن زندگی کرد.

مدت زیادی در حوزه تبلیغات فعالیت می‌کردم اما به خودم می‌گفتم که نهایت کاری که می‌خواستم انجام دهم کاشت درختان برای سبزتر کردن شهر بود. در سال ۲۰۱۲، صفحه فیس‌بوکی "درختان جدید در آن‌جا" را راه‌اندازی کردم تا افرادی را برای این طرح گرد هم بیاورم و کار را آغاز کنم.

در سال ۲۰۱۵، این طرح عملیاتی‌تر شد و ما شروع به کاشت درخت در بسیاری از نقاط شهر کردیم. بخشی از کار ما، تامین مالی می‌شود. یعنی به‌طور مثال برخی شرکت‌ها سفارش گل کاری در یک فضا را به ما می‌دهند. اما اغلب مواقع، این‌ها طرح‌های داوطلبانه هستند و گاهی هم بودجه‌هایی دارند. برخی جاها به‌طور مثال به ما بذر گیاهان را می‌دهند یا شهرداری در گل‌کاری به ما کمک می‌کند...



امروز، این طرح به حرفه من تبدیل شده است: باغبان هستم و در این موضوع سخنرانی می‌کنم. ما ده‌ نفر هستیم که به‌طور منظم برای پیشبرد این طرح کار می‌کنیم و می‌توانیم بگوییم که هسته اصلی افراد این طرح شامل ۲۰ داوطلب می‌شود.

""شهرنشینی در سائوپائولو همیشه برای طبیعت هزینه داشته است""

قبل از اجرای هر پروژه، نیازمند اجازه شهرداری هستیم. و اغلب این ما هستیم که پیش آن‌ها می‌رویم و پیشنهادهای خود را ارائه می‌کنیم. مرحله مذاکرات مرحله بعدی است که می‌تواند زمانبر باشد چراکه فکر می‌کنم که موضوعات محیط زیستی هیچ وقت در اولویت نیستند. اما وقتی اجرای طرحی را به پایان می‌بریم، ساکنان از ما بسیار تشکر می‌کنند چراکه مطمئن می‌شوند که فضای سبز محله آن‌ها را بهتر کرده است. این‌ها انگیزه‌هایی هستند که ما را برای ادامه دادن تشویق می‌کند! ما همچنین شاهد طرح‌هایی مشابه طرح خودمان هستیم که نشان می‌دهد علاقه به این موضوعات وجود دارد.


معمولا "باغچه‌های بارانی" را می‌سازیم چراکه مزایای زیادی برای شهر دارند. این باغچه‌ها کمک به نگهداشتن آب می‌کنند که باعث مرطوب ماندن هوا می‌شود. آن‌ها محل تغذیه آب‌های زیرزمینی هستند و به آبیاری گیاهان بدون نیاز به آب کمک می‌کنند.  

فکر می‌کنم این اقدامات برای احیای درختکاری و ایجاد باغ در سائوپائولو مهم است، شهری که بسیار خاکستری است و جاییکه شهرنشینی برای طبیعت همیشه هزینه بر است. چشم‌اندازهای شهر امروز بسیار خشک به‌نظر می‌رسند درحالیکه باید یک طبیعت غنی و کمی وحشی را شاهد باشیم. این مشکل در بسیاری از شهرهای برزیل به‌خصوص در سائوپائولو مشاهده می‌شود. متاسفانه، در حال حاضر امکان انجام این کار را در جاهای دیگر نداریم.

.