ناظران


مهاجرانی که توسط دولت استرالیا به جزیره نائورو فرستاده شده‌اند بیش از هزار روز یا به عبارت دیگر نزدیک به سه سال است که در آنجا گرفتار شده‌اند. ده‌ها نفر از این افراد از دو هفته پیش برای هشدار به جامعه پیرامون وضعیت خود اقدام به برپایی تظاهرات کرده‌اند.
به نظر می‌آید این مسئله خوشایند نیروهای امنیتی اردوگاه نیست. ویدئویی در این زمینه، صحنه‌های هراس‌آور از درگیری با نیروهای امنیتی را با معترضین نشان می‌دهد. ناظر ما می‌گوید حتی کودکان نیز در این درگیری‌ها زخمی شده‌اند. ماریا ۱۸ ساله که از دو سال پیش در این اردوگاه است شاهد ماجرا بوده است.
جمهوری نائورو، کشور-جزیره‌ای کوچک در اقیانوس آرام است و در اردوگاه پناهجویان این جزیره، صدها مهاجر که حدود ۴۰ نفر از آنان کودک هستند نگهداری می‌شوند. این افراد توسط دولت استرالیا به نائورو فرستاده شده‌اند.
از دو هفته پیش، ده‌ها نفر از مهاجرانی که در این اردوگاه گیر افتاده‌اند اقدام به برگزاری تظاهرات کرده‌اند تا به دولت استرالیا "یادآوری کنند"نزدیک به هزار روز است که در این کمپ به حال خود رها شده‌اند.


DAY 9 Protesting. Locked in the hell hole camp Nauru.Human Rights where are you?

Posted by Free the Children NAURU on Sunday, March 27, 2016
طبق اظهارات چندین شاهد، تظاهرات روز شش آوریل (۱۸ فروردین) به خشونت کشیده شد. بعد از این اتفاق، ویدئویی بر روی صفحه فیس بوک "کودکان را از نائورو آزاد کنید" قرار گرفت و به طور گسترده توسط رسانه‌های استرالیایی پوشش داده شد که نشان از تنش خشن در اردوگاه داشت.

Security try to get in at the end when everyone starts screaming.

Posted by Free the Children NAURU on Wednesday, April 6, 2016

فردی را در آنجا می‌بینیم که روی زمین نشسته است و دور او افرادی جمع شده‌اند و سپس صدای یک مرد را می‌شنویم: "ماموران شروع به زدن آنها کردند."سپس یک زن ادامه می‌دهد:"آنها به ما حمله کردند و تمام بچه‌ها را کتک زدند."سپس تصویر در تاریکی فرو می‌رود و گروهی جیغ می‌کشند و بعد از آن اشخاصی دیده می‌شوند که صندلی پرتاب می‌کنند."
تصاویر به روشنی، درگیری بین نیروهای امنیتی و مهاجران را نشان نمی‌دهد اما طبق اظهارات چند شاهد و عکس‌های منتشر شده بر روی شبکه‌های اجتماعی تعدادی از افراد از جمله کودکان توسط نگهبانان زخمی شده‌اند.


این روزنامه‌نگار که اغلب در تماس با پناهجویان اردوگاه نائورو است به ما توضیح می‌دهد که این تصویر را از طریق ارتباطی که در محل داشته دریافت کرده است.یک سازمان غیر دولتی در ارتباط با پناهجویان نیز این عکس را منتشر کرده است.


«فکر می‌کردیم استرالیا حامی حقوق‌بشر است»

ماریا ۱۸ ساله ناظر ما او در این اردوگاه زندگی می‌کند:

"۱۹ روز است که در اردوگاه تظاهرات برگزار می‌شود چراکه برخی از ما بیشتر از هزار روز است که اینجاییم.
بعد از دو هفته اعتراض، هفت پسر نوجوان به روی یکی از چادرها رفتند و تهدید کردند که می‌خواهند با پریدن از آن بالا خود را بکشند.

ماموران امنیتی از آنها پرسیدند که چرا می‌خواهند اینکار را انجام دهند و آنها توضیح دادند که سوالات بی پاسخ زیادی دارند. آنها به طور ویژه تاکید داشتند که چرا وقتی با قایق به استرالیا وارد شدند، آنها را به جزیره نائورو منتقل کردند درحالی که افراد دیگری بودند که چنین برخوردی با آنها نشد. آنها همچنین نمی‌فهمند چرا هنوز نمی‌توانند به استرالیا بروند. آنها یک نامه برای مقام‌های اداره مهاجرت استرالیا ارسال کرده‌اند.

Letter from the children on Nauru to Canberra.

Posted by Free the Children NAURU on Wednesday, April 6, 2016

چهارشنبه، زنی آمد تا پاسخ نامه را به ما بگوید اما او به هیچ کدام از سوال‌های ما پاسخ نداد. در پاسخ به نامه ما نوشته شده بود که نائورو جای خوبی برای ماندن است و نظام آموزشی آن به مانند استرالیا است و اگر آن را مناسب نمی‌دانید، می‌توانید درخواست خروج از اینجا برای رفتن به کشورهای خود و یا کامبوج را ارائه کنید. [استرالیا در سپتامبر ۲۰۱۴ در توافقنامه‌ای جنجالی که با کامبوج به عنوان یکی از فقیرترین کشورهای جهان به امضا رساند اعلام کرد که مهاجرانی که موفق به گرفتن پناهندگی از نائورو می‌شوند می‌توانند در صورتی‌ که خودشان بخواهند به طور دائمی در کامبوج ساکن شوند.]

بنابراین جوانان اردوگاه بسیار ناامید شدند و شروع به پرتاب صندلی کردند. نیروهای امنیتی دخالت کردند و آنها را مورد ضرب و شتم قرار دادند. برادرم آنجا بود و من سعی کردم تا به او کمک کنم اما یکی از نگهبانان من را به سمت دیوار پرتاب کرد، پدر و مادرم آمدند و نگهبانان همه را زدند. ما در تلاش برای دور کردن کودکان برای در امان ماندن آنها بودیم. وقتی نگهبانان متوجه شدند که ما در تلاش برای آرام کردن اوضاع هستیم، ما را رها کردند و از طرف دیگر موانع برگشتند.
این ویدئو زمانی گرفته شد که نگهبانان خارج از اردوگاه بودند یعنی تنها اندکی بعد از زد و خورد. زمانی که نگهبانان بار دیگر به نرده‌ها نزدیک می‌شدند بسیار هراس‌آور بود. ترسیده بودیم که آنها دوباره به ما حمله ‌کنند و به همین دلیل می‌شنوید که افراد حاضر در محل شروع به جیغ زدن می‌کنند




مردم محلی مارا تهدید می‌کنند

مقام‌های اداره مهاجرت استرالیا در بیانیه‌ای تایید کرده‌اند که حوادثی در نائورو رخ داده است. طبق گفته آن‌ها تعدادی از ماموران امنیتی مجروح شده‌اند و دو نفر از پناهندگان هم خدمات پزشکی دریافت کرده‌اند. با این حال، آنها خشونت علیه زنان و کودکان را انکار کردند.
یافتن آنکه در واقعیت چه اتفاقی در اردوگاه در حال رخ دادن است کار بسیار دشواری است. در اکتبر ۲۰۱۵، سازمان عفو بین‌الملل در گزارشی اعلام کرد درخواست رسانه‌های بین‌المللی برای حضور در این جزیره به طور کلی رد می‌شود.
و طبق گواهی ناظر ما، اردوگاه مانند یک زندان واقعی است.

اینجا ما نمی‌توانیم کاری انجام دهیم. اگر بخواهیم به مدرسه برویم باید ساکنان نائورو با ما همراه شوند. اما به ما نگاه خوبی ندارند و ما واقعا احساس امنیت نمی‌کنیم. بنابراین به مدرسه هم نمی‌رویم.
در خارج از اردوگاه، توسط ساکنان مورد حمله قرار می‌گیریم. از سال‌ها پیش برخی از ساکنان جزیره مهاجران را تهدید می‌کنند. [در دسامبر ۲۰۱۴، روزنامه بریتانیایی گاردین گواهی چندین مهاجر را از مورد هجوم واقع شدن در این جزیره توسط مردم محلی را جمع آوری کرده بود.]
هیچ‌کس نمی تواند به این اردوگاه بیاید. مقام‌ها در تلاش برای پنهان کردن ما هستند. وقتی می‌خواستیم به استرالیا بیاییم، فکر می‌کردیم به کشوری می‌رویم که برای آنها حقوق بشر ارزشمند است

یک سال پیش، ما تصاویر متعددی از پناهجویان زندانی در جزیره مانوس در پاپوآ گینه‌نو دریافت کردیم. استرالیا متقاضیان پناهندگی را به آن کشور نیز می‌فرستد.