تعدادی از دانشجویان دانشگاه دوالا در کامرون، توانسته‌اند برای اولین بار در این کشور، از زباله‌های خانگی و مزارع، سوخت تهیه کنند. کشوری که با بحران انرژی و فقر و صد البته مشکل از بین بردن زباله‌های خانگی و مزارع مواجه است.
دوالا شهری در غرب کامرون است. شهری که سال‌ها است با معضل دفع زباله‌ها مواجه است. بسیاری از مناطق این شهر به دلیل نحوه ساخت و شکل‌گیری محله، امکان عبور و مرور خودروهای حمل زباله در آنها وجود ندارد و این‌گونه است که همیشه مقدار بسیار زیادی زباله، از فرآیند برداشت موز و ... در کنار خانه‌ها به کوهی از زباله بدل می‌شود.
اما حالا چند وقتی است که جمعی از دانشجویان دانشگاه دوالا با ابتکاری ساده توانسته‌اند این زباله‌ها را به صورت کاملاً دوستدار محیط زیست به یک منبع انرژی ساده که می‌توان در خانه‌های همان محلات استفاده کرد تبدیل کنند: زغال.


ده ها تن زباله که در خیابان های دوالا به حال خود رها شده اند

"مردم باور نمی‌کردند،زباله‌هایشان را تبدیل به سوخت کرده بودیم"

مول تنکو یکی از دانشجویانی است که در پروژه بازیافت زباله‌ها شرکت دارد

ما مدتی روی منطقه دوالا مطالعه کردیم. ۷۹ درصد مردم در این منطقه از چوب و یا زغال به عنوان منبع انرژی خانگی استفاده می‌کنند. مشکل اما این است که منبع این‌گونه انرژی در منطقه ما بسیار کم است.
میزان درخواست این‌قدر بالا است که درختان این منطقه کم‌کم در حال انقراض هستند... بسیاری از آنها در همان جنگل سوزانده می‌شوند تا تبدیل به زغال شوند.
از سوی دیگر ما مشاهده کردیم که توده‌های عظیمی از زباله در منطقه دوالا وجود دارد. اینجا بود که ما به فکر افتادیم با یک تیر دو نشان بزنیم، از سویی از شر این کوه‌های زباله خلاص شویم و از سوی دیگر بتوانیم منبع انرژی جدید به مردم این شهر معرفی کنیم.

آغاز فرآیند با خشک کردن زباله ها در آفتاب آغاز میشود


در نتیجه به میان خانه‌ها و مغازه‌ها رفتیم و نمونه زباله‌ها را جمع‌آوری و بررسی کردیم. زباله‌های باقی مانده از درخت موز، گیاه مانیوک و قهوه و ... را جمع آوری کردیم و تلاش کردیم تا یک نوع جدیدی از زغال دوستدار محیط زیست بسازیم.

شیوه‌ای که ما به آن دست یافتیم، یک روز کامل زمان می‌برد. اول باید این زباله‌ها را زیر خورشید خشک کرد. سپس ما زباله‌ها را درون فر قرار می‌دهیم تا تبدیل به زغال شوند و بعد نیز از پودر و دوده به دست آمده، یک توده همگن درست می‌کنیم.

در ابتدا که ما در حال جمع‌آوری توده زباله‌ها بودیم، ساکنین محل متوجه کار ما نبودند و نمی‌دانستند ما در حال انجام چه کاری هستیم اما وقتی با زغال برگشتیم و گفتیم که اینها زباله‌های شما هستند، آنها باور نمی‌کردند.


زباله ها سپس در کوره قرار میگیرند


این زغال ۲ امتیاز مهم دارد. اول اینکه در حال سوختن دوده به راه نمی‌اندازد و نصف یک زغال معمولی دی اکسید کربن تولید می‌کند در نتیجه برای محیط زیست و همین‌طور سلامت افراد تبعات منفی کمتری به دنبال دارد.
همچنین نکته بسیار مهم دیگر اینکه، این زغال بسیار ارزان هم هست. هر کیلو از این زغال حدود ۸ سنت [حدود ۲۵۰ تومان] برای خریدار تمام می‌شود در حالی که باید برای زغال چوب باید ۲ برابر این مقدار هزینه کرد. [حقوق متوسط ماهانه ساکنان دوالا چیزی حدود ۲۵۰ هزار تومان است.]
ما در سال ۲۰۱۴ با حدود ۱٫۵ تن زباله در هفته شروع کردیم و حالا ۲۰ تن زباله را در هفته فرآوری می‌کنیم.
در حال حاضر همچنان میزان درآمد این پروژه آن‌قدر زیاد نیست که بتوانیم با آن زندگی‌مان را بچرخانیم، این پروژه همچنان در دوره سرمایه‌گذاری و اطلاع‌رسانی به مردم است. ما نگران آینده نیستیم چرا که گمان می‌کنیم بازار این محصول همچنان در افریقا رو به گسترش بگذارد. ما در نظر داریم تا در سال ۲۰۲۰ میزان تولید خود را به ۱۰۰ تن در ماه برسانیم.



محصولا نهاییی پس از فراوری کامل