ایران/اجتماعی

مد این روزهای جوانان:می‌خواهند خاص و شیک باشند، پس تتو می‌کنند

 زمانی خالکوبی همه را به یاد زندان و خلاف و «یار بی کلک، مادر» می‌انداخت. این تصور هم شاید خیلی بی‌راه نبود. زدن تتو با جوهر خودکار و سرنگ بیشتر مخصوص آدم‌های "خلاف" و دردسرساز و اکثرا سوغات زندان و یا یادگار دوران نشئگی مواد مخدر بود. اما حالا جوانان برای خوش‌تیپ‌تر شدن و «خاص» تر شدن تتو می‌کنند. طرح‌هایی که جدا از آن که روی بدن نقاشی می‌شوند، خود به تنهایی آثار هنری زیبایی به شمار میروند.

تبلیغ بازرگانی

 تتو، کاری از آقای کامبیز آرمان، از هنرمندان تتو کار ایران

 

 زمانی خالکوبی همه را به یاد زندان و خلاف و «یار بی کلک، مادر» می‌انداخت. این تصور هم شاید خیلی بی‌راه نبود. زدن تتو با جوهر خودکار و سرنگ بیشتر مخصوص آدم‌های "خلاف" و دردسرساز و اکثرا سوغات زندان و یا یادگار دوران نشئگی مواد مخدر بود چرا که درد خالکوبی، به این راحتی قابل تحمل نبود.

شاید به همین خاطر باشد که نسل جدید برای توصیف این هنر زیبا، حتی از واژه «خالکوبی» هم استفاده نمی‌کند و واژه فرنگی «تتو» را عاریت گرفته است.

حالا جوانان برای خوش‌تیپ‌تر شدن و «خاص» تر شدن و صد البته «سکسی»تر به نظر رسیدن تتو می‌کنند. تتوهای زیبا و رنگی که به مدد تکنولوژی دیگر آنچنان دردی هم ندارد.

 

کاری از یکی از هنرمندان تتوی ایران

 

طرح‌هایی که جدا از آن که روی بدن نقاشی می‌شوند، خود به تنهایی آثار هنری زیبایی به شمار میروند.

علاقه جوانان ایرانی برای داشتن تتو موجب شده بسیاری از آرایشگاه‌های مردانه و یا زنانه و سالن‌های سولاریوم، زدن تتو را به خدمات خود اضافه کنند.

حالا شما در ایران می‌توانید یک هنرمند تتوکار پیدا کنید و بعد از چند جلسه کار بر روی طرح، یک اثر هنری زیبا روی بدن خود داشته باشید. البته فراموش نکنید اگر میخواهید تتو داشته باشید، یک هنرمند حرفه‌ای پیدا کنید. هر آرایشگاه و سالنی که خط لب و ابرو تتو می‌کند، الزاما توانایی طراحی و اجرای تتوهای زیبا و رنگی را ندارد.

 

کاری از یکی از هنرمندان ایرانی

 

اما این هنر نیز مانند بسیاری دیگر از پدیده‌های نوین در ایران ممنوع است و در نتیجه کاملا زیرزمینی صورت می‌گیرد.

حتی پلیس ایران در تلاش است تا نشان دهد کسانی که تتو بر روی بدن خود دارند، انسان های خطرناک و مجرمی هستند و این کار را به افرادی نسبت می‌دهد که «اراذل و اوباش» می‌نامد. حتی ورزشکارانی که تتو دارند به اجبار باید تتوی خود را در مسابقات با چسب و ... پنهان کنند و یا پلیس 

تلاش میکند هنرمندان این هنر را دستگیر کند 

 

تصویر صفحه فیسبوک یکی از هنرمندان تتو کار ایرانی

 

اما گوش جوانان ایرانی به این چیزها بدهکار نیست. بسیاری از آنان در پی زدن تتو روی بدن هستند، تعداد دیگری نیز مایلند این هنر را فرا بگیرند. برخی از هنرمندان تتوکار این فن را که می‌توان گفت از حدود ده سال پیش در ایران شکل نوین و هنری به خود گرفته در کشور آموخته‌اند و برخی دیگر نیز برای فرا گرفتن آن به کشورها و مناطقی مثل دوبی و کردستان عراق رفته اند. از دیگر سو بسیاری که عشق تتو دارند و تا پیش از این تتوکار مناسب در ایران پیدا نمیکردند به کشورهایی همچون تایلند میرفتند تا تتوی مورد علاقه خود را داشته باشند.

کار دیگری از هنرمندان تتوی ایران

 

«بین کسانی که تتو می‌زنند و کسانی که با جوهر و سرنگ خالکوبی می‌کنند فرق هست»

خانم سارا خندان یکی از هنرمندان خوب تتو در ایران است و سال ها است که کار تتو را به صورت حرفه ای در ایران انجام میدهد او از تجربه خود پیرامون این هنر میگوید:

 

کار ما در ایران، به دلیل ممنوعیت، بسیار سخت است. مشکلات از اولین و ابتدایی ترین مسایل آغاز میشود. مثلاً تهیه دستگاه مناسب و رنگ‌ها.

خوشبختانه دستگاه را یک بار که به کشور وارد شد، می‌خریم و این دستگاه‌ها طول عمر زیادی نیز دارند. من که از رنگ‌های با کیفیت استفاده می‌کنم برای پیدا کردن آنها مشکل دارم. من این رنگ‌ها را از طریق دوستانم که به خارج از کشور مسافرت می‌کنند تهیه می‌کنم.

 

ویدئویی از کار آقای کامبیز آرمان، یکی از هنرمندان تتو در ایران

 

در کنار این مسائل، باز به خاطر ممنوع بودن کار در ایران، مشکلات امنیتی نیز وجود دارند. یک بار حتی نزدیک بود من دستگیر شوم. پلیس پیگیری حدود هفت ماه پیش در نقش یک مشتری آمد ولی وقتی دید من با روسری و با حجاب کار می‌کنم، نظرش عوض شد و گفت من گزارش تو را رد نمی‌کنم. شانس آوردم و از آن به بعد در انتخاب مشتری‌ها بسیار دقت می‌کنم.

متاسفانه دولت و پلیس با این هنر مخالفند، دلیل مخالفت و ممنوعیت تتو هم همان علت مخالفت با پدیده‌هایی مثل کراوات است. چون فکر می‌کنند نشانه ای از غرب‌زدگی است.

خوشبختانه کیفیت کار در حدی هست که وقتی برای کسی تتو کار می‌کنم، او مرا به دیگران معرفی ‌کند. از این طریق، من مشتری‌های جدید پیدا می‌کنم. در این نوع کار کردن امنیت بیشتری هم وجود دارد.

 

تتو از هنرمندان تتوی ایرانی

 

مشتری‌ها از تیپ‌های بسیار مختلف هستند. خیلی از آنها حتی نمی‌دانند که چه می‌خواهند تتو کنند، فقط دوست دارند تتو داشته باشند و من برخی طرح‌ها را به آنها معرفی می‌کنم و آنها یک چیزی انتخاب می‌کنند.

برخی هم هستند که خودشان طرحی مد نظر دارند، مانند طرح‌های هنری و یا مفهومی.

درخواست برای تتو خیلی زیاد است و کسی که این کار را انجام می‌دهد، نه تنها می‌تواند خرج زندگی خودش را از این راه تامین کند بلکه می‌تواند درآمد بسیار خوبی هم داشته باشد.

 

تتو از هنرمندان تتوی ایرانی

  

البته ممنوعیت این هنر که باعث می‌شود برای انتخاب مشتری احتیاط زیادی به خرج بدهیم، تعداد مشتری‌ها و میزان درآمد را تا حدی کاهش می‌دهد.

زمانی دید مردم به کسانی که تتو داشتند بسیار فرق داشت و نگاه‌ها بسیار منفی بود. البته تتو با تتو فرق می‌کند، اگر من هم یک نفر را ببینم که مثلا تتوی «سلطان غم مادر» را با سرنگ و جوهر خودکار تزریق کرده، فکر خوبی در مورد او نمی‌کنم. فرقی هست بین کسانی که تتوی هنرمندانه روی بدن خود می‌زنند تا کسانی که وصفشان کردم. اما اوضاع و نگاه مردم به این هنر در حال بهبود است حتی اوضاع با ده سال پیش هم قابل مقایسه نیست. جوانان امروز با گذشته فرق می‌کنند، دوست دارند به خودشان برسند. بسیاری از جوانان به باشگاه‌های ورزشی می‌روند و دوست دارند که زیبا و یا خاص باشند و به همین خاطر تتو می‌زنند که هم نوعی زیبایی است و هم خاص است. این موضوع ربطی به غرب‌زدگی ندارد.

 

 

به نظر من طرح‌های تتو در ایران با کشورهای غربی فرق می‌کند و اِلِمان‌های (عناصر) کاملا ایرانی در آن وجود دارد. به طور مثال تعداد زیادی از مشتری‌ها تصاویری از زرتشت، سربازان هخامنشی، فروهر، نوشته‌هایی با خط نستعلیق، سرستونهای تخت جمشید و حتی تصاویری از شاهنامه را درخواست می‌کنند.

در این میان گاه افرادی هم هستند که کارهای عجیب و غریب می‌خواهند، مثلا یک بار یک خانم از من درخواست کرد که یک تتو در جای عجیب و غریبی در بدنش بزنم که من قبول نکردم. من سعی می‌کنم قبل از شروع کار با صحبت کردن با آنها بعضی‌ها را فیلتر کنم و ریسک کار را پایین بیاورم.

 

 

اما معمولاً خانم‌ها تتوهایی روی انگشت‌ها، مچ دست، روی کتف، روی ساق پا و روی پا ترجیح می‌دهند و آقایان بیشتر روی پا و یا روی کمر یا کتف.

گاهی هم افرادی هستند که می‌خواهند جای بخیه یا دو رنگ‌شدگی پوست یا جای زخم‌ها را با تتو پنهان کنند. این موارد بیشتر به توصیۀ پزشکان پوست صورت می‌گیرد.

در حال حاضر بیشتر مشتری‌های تتو، آقایان هستند. من از شهرستان‌ها هم مشتری دارم، ولی بیشتر جوانانی هستند که غالباً ورزشکارند و می‌شود گفت از قشر متوسط به بالای جامعه هستند.

 

 

خانم‌ها کمتر تتو می‌کنند، حداقل تا قبل از ازدواج. بسیاری از دوستان خود من می‌گویند دوست ندارند قبل از ازدواج تتو کنند چرا که شاید همسرشان دوست نداشته باشد و یا این که حتی فکر بدی بکند. به هرحال متاسفانه همچنان دیدگاه‌های منفی در مورد این هنر در ذهن برخی از مردم وجود دارد.

طرح‌های تتو تا چند سال پیش در ایران بسیار پیش‌پا افتاده بود اما الان طرح‌های بسیار زیبا و حرفه‌ای کار می‌شوند. تتوهای سه‌ بعدی و یا سایه‌دار تا چند سال پیش وجود نداشت اما حالا بسیاری از هنرمندان ایرانی، توانایی زدن چنین تتوهایی را دارند.

قیمت و هزینه هم به مسایل مختلفی بستگی دارد اما مهم‌ترین عامل برای تعیین قیمت، پیچیدگی طرح و اندازۀ آن است.

طرح هرچه پیچیده‌تر باشد حتی اگر کوچک هم باشد گرانتر است. البته مسلما طرح‌های بزرگ‌تر قیمت‌شان بیشتر می‌شود.

کارهای ساده و کوچک حدود 300 هزار تومان هزینه دارد اما قیمت معمول، یک میلیون تومان است.

در واقع تعداد جلساتی که یک تتو کار می‌برد تعیین کنندۀ قیمت است.

 

تتو از یکی از تتوکاران ایران

 

من برای این کار تحت نظر استادم حدود شش ماه آموزش دیدم و تا مدت‌ها زیر نظر او به زدن طرح‌های ساده مشغول بودم و بعد از چند سال خودم مستقلا شروع به کار کردم.

در حال حاضر افراد زیادی از من درخواست کرده‌اند که به آنها آموزش بدهم. استاد خودم شاگردان زیادی داشته است و هم اکنون هنرمندان زیادی در ایران وجود دارند که مشغول به این کارند. نکتۀ مهم این است که همۀ متقاضان تتوکارهای خوبی نمی‌شوند.

این هنر، بسیار حساس است چرا که اگر کار خراب شد، دیگر خراب شده است و راه حلی ندارد.

 

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید