" ما تشنه‌ایم" : گلوله در پاسخ به بحران آب در ایران

ساکنان رامهرمز در جریان اعتراضات، یک جاده اصلی را مسدود کرده‌اند (بالا)؛ در اهواز، برگزاری تجمعات اعتراضی مقابل استانداری برای استعفای استاندار (پایین). عکس های گرفته شده در 19 ژوئیه/جولای © ناظران
ساکنان رامهرمز در جریان اعتراضات، یک جاده اصلی را مسدود کرده‌اند (بالا)؛ در اهواز، برگزاری تجمعات اعتراضی مقابل استانداری برای استعفای استاندار (پایین). عکس های گرفته شده در 19 ژوئیه/جولای © ناظران © Observateurs

از 16 ماه ژوئیه/جولای، بسیاری از شهرهای استان خوزستان ایران، در جنوب غربی کشور، صحنه اعتصاب‌ها، تحصن‌ها و تظاهرات‌ متعددی بوده که دست‌کم 5 کشته برجای گذاشته است. دلیل این بیزاری عمومی: کمبود آب برای مصرف روزانه، و همچنین آب مورد نیاز برای مصارف کشاورزی و دامپروری است.به گفته ناظر ما که یک کارشناس حوزه آب در ایران است، این کمبودها به احتمال زیاد در سال‌های آینده شدت بیشتری خواهد گرفت.

تبلیغ بازرگانی

به‌روزرسانی: به روزرسانی تعداد کشته شدگان در جریان اعتراضات در خوزستان در 21 ژوئیه 2021

فیلم‌های تظاهرات برای دسترسی به آب در استان خوزستان، جایی که در بخش هایی اعراب‌ ایرانی اکثریت را تشکل میدهند نشان می‌دهد که معترضان به زبان عربی شعار می‌دهند: "ما تشنه ایم!"، "ما سقوط رژیم را می‌خواهیم!"

 

.
. © .

در این ویدئو که در شادگان گرفته شده است، معترضان به زبان عربی شعار می‌دهند "مردم خواستار سقوط رژیم هستند". این ویدئو در 17 ژوئیه/جولای منتشر شد.

 

ویدئوهای دیگر نیز شواهدی بیش‌تر از سرکوب این جنبش اجتماعی هستند: پلیس ایران و نیروهای ضد شورش از شلیک گاز اشک آور، گلوله و حتی گلوله‌های جنگی واقعی علیه تظاهرکنندگان استفاده می‌کنند.

سازمان عفو بین‌الملل برای تحریریه ناظران فرانس 24 تأیید کرد که دست‌کم دو معترض در 17 ژوئیه/جولای جان خود را از دست داده‌اند. قاسم خضیری، 17 ساله، ساکن اهواز و مصطفی نعیماوی، 30 ساله، ساکن شادگان.

برخی از فعالان نیز 3 مورد دیگر در چندین شهر خوزستان در 21 ژوئیه/جولای را به تحریریه ما گزارش دادند. در مجموع 5 مرد جوان در جریان اعتراضات به بحران آب در ایران جان خود را از دست داده‌اند. تعداد مجروحان و دستگیرشدگان تا 21 ژوئیه/جولای هنوز مشخص نیست.

 

.
. © .

در این فیلم یک افسر پلیس از فاصله نزدیک به یک معترض در خوزستان شلیک می‌کند. ویدئو در 19 ژوئیه/جولای منتشر شده است.

 

از ماه مه/می و آغاز گرم شدن هوا، تجمعات علیه کمبود آب در ایران چند برابر شده است. در چندین منطقه، از جمله خوزستان، تحصن، اعتصاب و تظاهرات مختلفی توسط شهروندانی که دیگر در شهر یا روستای خود منبع تامین آب ندارند و یا کشاورزانی فاقد آب برای آبیاری مزارع خود، برگزار می‌شود. اما در اواسط ماه ژوئیه/جولای بود که این اعتراضات ابعاد گسترده‌تری پیدا کرد.

 

.
. © .

هزاران نفر درشهر سوسنگرد در استان خوزستان علیه کمبود آب در این منطقه تظاهرات کردند. ویدئو در 18 ژوئیه/جولای منتشر شده است.

 

براساس گزارش اداره آب و فاضلاب ایران، دست‌کم 110 شهر ایران در تابستان 2021 دچار قطع منظم آب شده‌اند. ایران چهارمین کشور در جهان در رتبه‌بندی بحران آب است، به این معنی که منابع آبی متناسب با مصرف آب، به حد کافی وجود ندارد.

 

.
. © .

تظاهرات کشاورزان در منطقه حفاظت شده کرخه در خوزستان، به دلیل کمبود آب، در تاریخ 10 ژوئن/جون.

 

"بیش از 200 شهر ایران از کم‌آبی رنج می‌برند"

 

احمد یک کارشناس حوزه آب در ایران است. او تمایل داشت برای امنیت خود ناشناس بماند.

 

ما در خوزستان به معنای واقعی کلمه شهرهایی بدون آب جاری داریم. زندگی افراد وابسته به دریافت آب از مخازن آب سیار است. آن‌ها مجبورند ساعت‌ها و ساعت‌ها در صف‌ها بگذرانند تا چند دبه آب تهیه کنند. در این شهرها و روستاها زندگی به دلیل کمبود آب متوقف می‌شود.

بیش از 200 شهر در ایران از بی‌آبی رنج می‌برند. بیش‌تر شهرهای خوزستان، از جمله حدود 30 روستا، در این فهرست قرار دارند: این بدان معنی است که آن‌ها تولید آب کافی برای میزانی که مصرف می‌شود ندارند.

سطح آب رودخانه کرخه در خوزستان [یکی از مهم‌ترین رودخانه‌های ایران، یادداشت سردبیر] به دلیل آسیب‌های زیست محیطی ایجاد شده در حال حاضر به‌طور قابل تو‌اجهی کاهش یافته است که هرگز قابل ترمیم نیست.

در حوزه کشاورزی، باید بگویم که اگر وضعیت به همین منوال ادامه یابد، ما به زودی در نقطه‌ای قرار خواهیم گرفت که برداشت هر چیزی غیرممکن است، زیرا آب کافی در خوزستان وجود نخواهد داشت. به دلیل کمبود‌، چشمه‌های کمیاب، بسیار شور شده‌اند و این موضوع برخی از فعالیت‌های کشاورزی مانند پرورش یا نگه‌داری باغات را غیرممکن کرده‌ است.

به عنوان مثال، محصولات گسترده‌ای از نخل خرما در خوزستان، در منطقه اروندرود از بین رفته‌اند و وضعیت غیرقابل بازگشت است. بیش از یک میلیون و 200 هزار درخت در اثر خشک‌سالی از بین رفته‌اند [یادداشت سردبیر ، این درختان خرما یکی از منابع اصلی درآمد کشاورزان منطقه بود].»

 

.
. © .

 

"مافیای سد ساز، طبیعت را در ایران از بین برد"

 

 

«به جز موارد مربوط به تغییر اقلیم آب و هوایی، بحران آبی که امروز در ایران تجربه می‌کنیم نتیجه دهه‌ها سوء مدیریت منابع است. ما در بیش‌تر مناطق کشور دچار کمبود شدید آب و در مناطقی که میزان بارندگی کمتری دارند مانند خوزستان، با فقدان آب مواجه هستیم.

 

حجم زیادی از آبی که ما مصرف کرده‌ایم به طور عمده از منابع آبی واقع در اعماق زمین است، به طوری که طبیعت برای آن که بتواند آن را ترمیم یا احیا کند، بسیار آسیب دیده است.

از سوی دیگر، پس از طی دوره‌های کم‌آبی در این مناطق فروچاله‌ها ایجاد می‌شوند.

این مصرف بیش از حد آب با زیرساخت‌های منسوخ شده در صنایع ما مرتبط است [توجه داشته باشید این‌ها کارخانه‌های تولید فولاد در منطقه خوزستان هستند]. بدتر از آن: ما این صنایع مصرف‌کننده آب را در مناطق نیمه خشک مانند اصفهان، در مرکز ایران، نصب کرده‌ایم. بنابراین ما نه تنها منابع کمیاب آب را در این مناطق مصرف کرده‌ایم، بلکه برای تأمین آب این کارخانه‌ها، آب مناطق دیگر مانند خوزستان را نیز از طریق کانال‌ها به این مناطق هدایت کرده‌ایم.

در طول 30 سال گذشته، سدهای هیدرولیکی در سراسر کشور ساخته شده است، نه به این دلیل که ما به آن‌ها احتیاج داشتیم، بلکه از آن‌جا که سدسازی برای دست‌اندکاران آن، بسیار سودآور است [در خوزستان، بسیاری از کارشناسان، احداث سد گتوند را بی‌فایده می‌دانستند زیرا باعث افت قابل توجه‌ای در جریان آب در منطقه می‌شد، یادداشت سردبیر]. این "مافیای ساخت و ساز" چنان ارتباط تنگاتنگی با دولت و سپاه پاسداران دارد که هیچ‌کس نمی‌تواند جلوی آن‌ها را بگیرد.

این سازندگان با برپایی سدها، شبکه طبیعی هیدروگرافی محیط را بر هم زدند و طبیعت را از بین بردند. در بسیاری از مناطق ایران، ما از مرز شرایط غیرقابل بازگشت عبور کرده‌ایم و این وضعیت در بیشتر دشت‌های ما، در سراسر کشور وجود دارد.

علاوه بر این، تغییرات آب و هوایی، بحران را شدیدتر کرده است و ما برای آن آماده نبودیم. برای حکومت جمهوری اسلامی، مسائل زیست محیطی یک مشکل نیست، آن‌ها آن را درک نمی‌کنند و به آن اهمیتی نمی‌دهند. اما این اشتباهات برای همه ایرانیان گران تمام شده است

 

.
. © .

در تاریخ 25 مه/می ، کشاورزان در باغملک ، یکی از روستاهای خوزستان، در اعتراض به کمبود آب، راه اصلی اهواز، مرکز استان را مسدود کردند.

 

"ما پنج تا ده سال فرصت داریم تا سرنوشت خود را تغییر دهیم"

 

طبق آمار رسمی مقامات ایرانی، ایران 88٪ از منابع آب تجدیدپذیر خود را مصرف می‌کند. با این حال، به گفته احمد، مصرف بیش از 40٪ منابع باعث کم‌آبی می‌شود و در بالای 60٪، بروز بحران آب اجتناب ناپذیر است:

 

همه این‌ها به معنی پایین آمدن کیفیت زندگی است. درگیری بین گروه‌های مختلف اجتماعی به‌وجود می‌آید، مهاجرت‌ها آغاز می‌شود، بحران‌های اجتماعی چند برابر می‌شود، هزینه‌های زندگی روزمره افزایش می‌یابد.

 

در صورت ادامه این وضعیت، در ابتدا مهاجرت‌های گسترده‌ای از یک منطقه ایران به منطقه دیگر را شاهد خواهیم بود، سپس مهاجرت گسترده ایرانیان به سایر کشورها یا حتی سایر قاره‌ها را مشاهده خواهیم کرد، جایی که دسترسی به آب برای‌شان بهتر خواهد بود.

فکر می کنم پنج تا ده سال فرصت داریم تا سرنوشت را تغییر دهیم، در غیر این صورت به نقطه‌ای بدون بازگشت خواهیم رسید و با بحرانی روبرو خواهیم شد که هرگز در کشور ما دیده نشده است

احمد تنها متخصص نگران از این اوضاع نیست: بسیاری از مطالعات تخصصی مانند یک مقاله که در سال 2018 در نیویورک تایمز منتشر شد، از مسیری که ایران در مدیریت منابع آبی در پیش گرفته است، ابراز نگران‌ کرده‌اند.

براساس مقاله‌ای که در آوریل 2021 در مجله Nature ، یكی از بزرگ‌ترین مجلات هفته‌گی بین‌المللی در حوزه علم، منتشر شد، به دلیل مصرف بیش از حد آب، امنیت غذایی در ایران به طرز چشم‌گیری به خطر افتاده است.

طبق همین گزارش، ایران بیش از 74 کیلومتر مکعب از منابع آب زیرزمینی خود معادل 1.6 برابر دریاچه ارومیه، بزرگترین دریاچه در خاورمیانه، را بین سال‌های 2002 و 2015 تخلیه کرده که اکنون تمدید آن‌ غیرممکن است.

اخبار جهان را با بارگیری اَپ ار.اف.ای دنبال کنید