ناظران

هر روز در "بوجومبورا"پایتخت به روندی، بسیاری از کودکان برای به دست آوردن کمی پول برای زنده ماندن و یا شاید حمایت از خانواده خود، دست به جمع‌آوری ضایعات آهن می‌کنند، کاری که در بسیاری از موارد آنها را به دردسر نیز می‌اندازد.

«در خانه چیزی برای خوردن پیدا نمی‌شود»

فردیناند بی سنگی، ناظر ما در به روندی ماجرا را برای ما شرح می‌دهد:
دو هفته پیش چشمم به گروهی از کودکان افتاد که در حال گشتن در یک تپه زباله بودند. پشتشان گونی‌های پر از ضایعات فلزی. من هم تصمیم گرفتم برای چند ساعت آنها را دنبال کنم و ببینم چه کار می‌کنند.
این بچه‌ها هر روز از محله‌های حاشیه‌ای فقیرنشین به مرکز شهر می‌آیند، برخی از آنها هم از شهرهای دور می‌آیند و در خیابان می‌خوابند. برخی از آنها بسیار جوان هستند، حدود ۱۱ سال سن دارند.

عکس کودکان کار که توسط ناظر ما گرفته شده است.
 

آنها مدام در محلاتی که تعمیرگاه‌ها هستند چرخ می‌زنند تا ضایعاتی به چشمشان بخورد و بتوانند آن را به ضایعاتی‌ها بفروشند. گاهی هم البته از کانالی که از وسط این منطقه می‌گذرد ضایعات آهنی را پیدا می‌کنند.
بچه‌ها این ضایعات را کیلویی می‌فروشند و چیزی حدود ۳۰۰ تا ۵۰۰ فرانک به روندی برای هر کیلو آهن گیرشان می‌آید. [بین ۰٫۱۴ تا ۰٫۲۴ یورو] این مقدار پول برای ۱۲ ساعت کار و کیلومترها راه رفتن برای چند بچه، بسیار کم است.
ما درست نمی‌دانیم که چند بچه مشغول به این کار هستند اما همیشه تعداد زیادی از آنها را در خیابان‌ها می‌توان دید. صبح و شب نیز این بچه‌ها را می‌توان در مسیرهای ورودی و خروجی دید که نشان می‌دهد دارند از خانه‌شان به پایتخت می‌آیند و یا شب به خانه بازمی‌گردند، گاهی نیز برای اینکه زودتر به خانه برسند، شب‌ها به شکل خطرناکی سعی می‌کنند خود را از کامیون‌ها آویزان کنند..

عکس ارسالی ناظر ما از بروندی.

بسیاری از آنها کلاً مدرسه را فراموش کرده‌اند و فقط کار می‌کنند تا کمک‌خرج خانواده باشند، برخی نیز فقط در روزهای تعطیل کار می‌کنند تا بتوانند خرج مدرسه خود را بدهند. دولت بارها تلاش کرده است که این کودکان را بگیرد و به خانواده‌ها خود تحویل دهد اما بسیاری از آنها دوباره فرار می‌کنند. بچه‌ها می‌گویند در خانه چیزی برای خوردن گیرشان نمی‌آید.


 


دولت بروندی مدعی شده است که سال گذشته بیش از هزار و هشتصد کودک کار را به خانواده‌هایشان تحویل داده است.