یک "خانه کوچک" در محله مونتروی که یکی از حومه‌های پاریس است، به تازگی در حیاط یک ملک شخصی ساخته شده است. این خانه قرار است به زودی محل زندگی کسانی شود که اخیرا در فرانسه موفق به گرفتن پناهندگی شده‌اند. آنها به‌طور رایگان به اینجا اسباب‌کشی کنند. صاحبان این ملک از جمله نخستین کسانی بودند که به طرح ابتکاری "در حیاط من" پاسخ مثبت دادند. این طرح ابتکاری توسط یک انجمن معماری با عنوان "کتورز" بنا نهاده شده است. نام این طرح بازی با کلمات عبارت مشهور "نه در حیاط من" در آمریکا است. در ایالات متحده آمریکا، اصطلاح "نه در حیاط من" برای نشان دادن افرادی به‌کار برده می‌شود که مخالف طرح‌های عام المنفعه‌ای هستند که در نزدیکی خانه آنها اجرا می‌شود. این افراد ترس آسیب رسیدن به خانه‌هایشان را دارند.

در مونتروی فضا متفاوت است. از چند هفته پیش، برخی به‌صورت داوطلبانه اقدام به نصب خانه کوچک چوبی کردند. این خانه ۲۰ متر مربع مساحت و سه متر و نیم هم ارتفاع دارد. برای این خانه کوچک، آشپزخانه، حمام و اتاقی به صورت دوپلکس در نظر گرفته شده است. انتظار به پایان نزدیک می‌شود و ساکنان جدید طی همین ماه نوامبر (آبان ماه) در این خانه مستقر خواهند شد.


تحویل "خانه کوچک" در محله مونتروی. عکس: مته پنشون/ انجمن کتورز

"در همان روز تصمیم گرفتیم"

دومینیک بلان و همسرش شارلوت بولانژه صاحب خانه‌هایی هستند که این خانه کوچک چوبی را در حیاطشان پذیرا شده‌اند. دومینیک در این زمینه توضیح می‌دهد .

ما از طریق موسسه حمایت از کشاورزی محلی (AMAP ) با این طرح آشنا شدیم. در همان روز تصمیم به این کار گرفتیم. همسرم و من اغلب به این موضوع فکر می‌کردیم که چقدر در فرانسه در پذیرش و ادغام این افراد مشکل داریم و این طرح مناسب ما بود. ۵۰ متر مربع در پشت خانه خود زمینی داریم که نمی‌دانستیم با آن چه کنیم. اسکان دادن پناهندگان در خانه‌هایمان - به مانند خیلی‌ها که در فرانسه این کار را انجام می‌دهند- برایمان بسیار پیچیده بود چراکه ما دو بچه کوچک داریم و فضای زیادی در داخل خانه نداریم.

اما با این خانه کوچک در حیاطمان، استقلال و تفکیک خاص وجود دارد. و ما از اینکه افراد می‌توانند از طریق برنامۀ پذیرش پناهنده‌ها در خانۀ داوطلبان (ELAN )، یک حمایت اجتماعی داشته باشند قدردانی می‌کنیم

طراحی داخلی یکی از این خانه‌های کوچک عکس: انجمن کتورز/ د ای ت پانژه‌آه

هنوز نمی‌دانیم که چه کسی در این خانه کوچک مستقر می‌شود اما در روزهای آینده متوجه خواهیم شد. در دیدار آن‌ها عجله داریم. در ابتدا، آن‌ها دو هم‌اتاقی خواهند بود. برای حفظ حریم خصوصی آنها تفکیک‌هایی در اتاق انجام شده است.

"فکر می‌کنیم که وعده‌های غذایی خود را با هم به اشتراک بگذار"


ما درخواست دادیم افرادی باشند که بتوان با آن‌ها به فرانسه یا انگلیسی صحبت کرد به‌طوریکه بتوانیم با آن‌ها ارتباط برقرار کنیم. ایده این است که به هر حال، آنها نزدیک یک خانواده باشند. همه چیز از قبل، قابل برنامه‌ریزی کردن نیست اما فکر می‌کنیم که بتوانیم غذا و سایر فعالیت‌های خود را به اشتراک بگذاریم.  .


هنگامیکه این خانه کوچک در حیاط نصب شد، داوطلبان یک تراس کوچک را هم برای آن تدارک دیدند. عکس: انجمن کتورز/ مته پنشون

این طرح امکانی را فراهم می‌کند که افراد ساکن در این خانه‌ها حداکثر یک سال در آن بمانند. هدف این است که در این مدت کاری پیدا کنند و مستقل شوند. سپس افراد دیگری می‌آیند. ما برای دو سال در این کار متعهد شده‌ایم.

این طرح قابل باز تولید است و امیدواریم که افراد زیاد دیگری هم دنباله‌رو ما باشند. این هم یک دلیل دیگر است که این کار را انجام می‌دهیم.

گروه داوطلبان که برای نصب خانه کوچک کمک کردند. در میان آن‌ها معماران، دانشجویان معماری و تعدادی پناهنده دیده می‌شود. عکس: انجمن کتورز/ مته پنشون

طبق گفته رومن مینود، مدیر انجمن کتورز، حدود ۳۰ نفر پیشنهاد اجرای این طرح را داده‌اند. او می‌گوید که اگر نخستین تجربه موفقیت آمیز باشد، امیدوار است که به سرعت آن را گسترش دهند.

ساخت نخستین "خانه کوچک" از طرح "در حیاط من"، ۳۵ هزار یورو هزینه در بر داشت. مینود می‌گوید: "تامین مالی ساخت این خانه‌ها جای نگرانی ندارد. ما طبق اصل فروش مجدد کار می‌کنیم."نخستین خانه به فردی از قبل فروخته شده است که بعد از دو سال آن را تحویل می‌گیرد. همانطور که هزینه نصب این خانه کوچک در چارچوب یک کارزار به صورت سرمایه‌گذاری جمعی تامین شده است.