در اکوادور ده‌ها مرکز خصوصی وجود دارند که خدمات "درمان"برای "بیماری"همجنسگرایی و یا تراجنسیتی ارائه می‌دهند.
در این مراکز غیرقانونی، توهین و تحقیر، تجاوز و شکنجه بسیار رایج است. این مراکز در ظاهر برای ترک اعتیاد به مواد مخدر و یا الکل مجوز گرفته‌اند.
یک عکاس اکوادوری پس از گفتگوی طولانی با سه زن که در این مراکز "بستری"شده بودند، دست به بازسازی برخی از اتفاقات رخ داده در این مراکز زده است.
پائولا پاردس یک عکاس اکوادوری است. او ابتدا در سال ۲۰۱۳ از وجود چنین مراکزی با خبر شد.
در سال جاری نیز ماجرای بستری کردن اجباری یک زن همجنسگرا در یکی از این مراکز به خبری مهم در اکوادور بدل شد، ماجرایی که با کمک سازمان‌های مردم نهاد مدافع حقوق همجنسگرایان به شدت مورد توجه جامعه اکوادور قرار گرفت. این خانم همجنسگرا توانست پس از ۲۰ روز از این مرکز بگریزد و داستان اتفاقات وحشتناکی که دیده بوده را برای رسانه‌ها تعریف کند.
در این مراکز "بیماران"وادارد می‌شوند که داروهای ناشناخته‌ای استفاده کنند و همچنین مجبور هستند تا برای نجات روحشان انجیل بخوانند.



در این مراکز "بیماران"وادارد می‌شوند وقتی "رفتار بدی دارند"شربتی بسیار بدمزه بخورند


خواندن انجیل برای "نجات روح"بخشی از برنامه‌های این مراکز است

«دختران را در وان یخ نگه میدارند»

پائولا در این رابطه می‌گوید:

اولین بار که درباره این مراکز شنیدم بسیار شوکه شدم. اول هیچ کس حاضر نبود در این رابطه حرف بزند تا اینکه یک دختر حاضر به حرف زدن در این رابطه شد. ما به مدت شش ماه در این رابطه با هم گفتگو می‌کردیم. پس از آن نیز دو دختر دیگر نیز پیدا کردم که یکی به مدت 6 ماه و دیگری به مدت یک سال در این مراکز زندانی شده بوده است.



دخترها در این مراکز شلاق زده می‌شوند، کتک خوردن و لگد امری متدوال در این مراکز است


بسیاری از دختران عنوان کرده‌اند در این مراکز در جریان "برنامه درمانی"توسط مردانی در این مراکز مورد تجاوز قرار گرفته‌اند

بسیاری از شب‌ها صدای فریاد دختران دیگر که مورد خشونت و شکنجه واقع می‌شوند در این مراکز به گوش می‌رسد

شهادت آنها از وضعیت این مراکز با آنچه که دختر اول برای تعریف کرده بود تقریبا یکی بود. آنها کتک خورده بودند و مجبور شده بودند تا در یک وان پر از آب یخ بمانند.


در این مراکز به زنان آموزش می‌دهند چگونه "یک زن واقعی باشند"و آرایش کنند

معمولا خانواده‌ها هستند که این افراد را به این مراکز می‌برند در برخی موارد خانواده‌ها از اتفاقاتی که در این مراکز رخ می‌دهد خبر دارند اما در بسیاری موارد نیز نه.



یک زن برای فرار از این مرکز، شامپو سرکشیده که تا به یک بیمارستان منتقل شود

 
من نمی‌توانستم به این مراکز بروم در نتیجه برای گرفتن عکس به جاهایی رفتن که شبیه این مراکز هستند. به طور مثال برخی از این تصاویر در یک زندان گرفته شده‌اند.
شمار مراکزی از این دست مشخص نیستند اما بیشتر آنها در روستاهای دورافتاده‌اند تا فرار از آنها را دشوار کنند. هر خانواده حدود ۴۴۵ یورو ماهانه برای فردی که آنجا "بستری"کرده است باید بپردازد.


در این مراکز "بیمارها"باید روزنامه دارو مصرف کنند


تمیز کردن این مراکز از وظایف افراد زندانی شده است


بر اساس قوانین اکوادور این مراکز ممنوع هستند، در سال ۲۰۱۱ حدود ۳۰ مرکز از این دست بسته شدند اما برخی از آنها پس از چند ماه بازگشایی شده‌اند.
همجنسگرایی از سال ۱۹۹۷ در اکوادور دیگر غیرقانونی شناخته نمی‌شود.
به‌ قلم
Chloé Lauvergnier

Chloé Lauvergnier , Journaliste francophone