یک سازمان امریکایی به زنانی که به خاطر سرطان سینه، سینه خود را از دست داده‌اند، گزینه‌ای ارائه می‌دهد که جایگزین پروتزهای سیلیکونی باشد: "سینه‌های بافتنی"
باربارا دمورست، پایه‌گذار سازمان "نیتد ناکرز"است و می‌گوید پروتزهای سیلیکونی می‌توانند داغ شوند، سنگین و البته بسیار گران هستند. اما سینه‌های بافتنی نرم هستند و به راحتی می‌توان آنها را روی زخم‌های به جا مانده از عمل جراحی تخلیه سینه قرار داد. بسیار سبک هستند و صد البته رایگان. این سازمان این "سینه‌های مصنوعی"را با کمک بافنده‌های داوطلب در سراسر دنیا می‌بافد. این سینه‌های بافته شده سپس به صورت رایگان برای زنان متقاضی که در سایت آنها ثبت نام کرده‌اند ارسال می‌شود.



باربارا دمورست، در کنار پروتزهای بافتنی پرنشده
 
این ایده دمورست از یک تجربه شخصی گرفته شده است. او در سال ۲۰۱۱ مجبور شده است در یک عمل جراحی یکی از سینه‌های خود را تخلیه کند و به دلایل پزشکی ایجاد یک پروتز داخلی برای سینه او امکان‌پذیر نبوده است. همچنین پزشکان به او گفته بودند برای شش هفته او حق ندارد هیچ چیزی روی زخم‌های سینه خود قرار دهد. پزشک باربارا به او گفته بود که به تازگی شنیده یک مرکز کوچک محلی ایده‌ای را برای ساخت سینه‌های بافتنی عملی کرده است. ایده‌ای که او تا آن زمان آن را نشنیده بود. باربارا به یکی از دوستان بافنده خود این ایده را ارائه می‌دهد و این دوست یک سینه بافتنی برای او می‌دوزد.


گروه دوزندگان

«می‌توانستم دیگران را بدون خجالت دیگران را بغل کنم»

باربارا در گفتگو با ناظران ادامه می‌دهد:

یک هفته بعد از عمل جراحی قرار بود تا من در عموم ظاهر شوم. کتم را پوشیدم و یک جوراب را درون سوتینم گذاشتم. وقتی دوستم را دیدم او یک پلاستیک پر از سینه‌های بافتنی به من داد. به دستشویی رفتم و یکی از آنها را توی سوتینم گذاشتم. سبک بود و نرم و زیبا و به راحتی می‌شد آن را در یک سوتین معمولی جا داد. پس از همین ایده و اتفاق ساده بود که من احساس کردم دوباره به زندگی بازگشتم. من می‌توانم حالا به راحتی هر کسی را که می‌خواهم بدون حس بدی در آغوش بکشم.
سپس فکر کردم که زنان دیگر نیز به این پروتز بافتنی نیاز دارند. به سراغ دکترم رفتم و از او پرسیدم آیا او می‌تواند این پروتزها را در اختیار زنان قرار بدهد اگر ما آنها را به طور رایگان به او بدهیم؟ این ماجراها به ۵ سال پیش باز می‌گردد.

دمورست با تماس با زنی که این ایده را برای اولین بار پیاده کرده بود تماس گرفته و از او اجازه گرفته است که دست به ساخت این پروتزهای بزند و او نیز از این مسئله استقبال کرده است.
سپس دمورست با گروهی از بافندگان داوطلب گفتگو کرد تا آنها این پروتزها را ببافند و به بیمارستان‌های محلی بدهند. اما درخواست محلی آن‌قدر بالا بود که آنها به این فکر افتادند که یک سایت بزنند و نیاز زنان دیگر در نقاط دیگر دنیا را نیز تأمین کنند. در سایت و فیسبوک، روش ساخت و بافت این پروتزهای بافتنی نیز توضیح داده شده است.


یک گروه از زنان در سنگاپور این پروتزهای بافتنی را در یک بیمارستان معرفی می‌کنند.


یک گروه از زنان در سنگاپور این پروتزهای بافتنی را در یک بیمارستان معرفی می‌کنند.

مردم می‌توانند با یک گروه بافنده داوطلب در نزدیک محل زندگی خود تماس بگیرند بافتن به همراه آنها را شروع کنند، همچنین امکان بافتن به صورت فردی نیز وجود دارد. نهایتاً تمامی این پروتزها به مرکز این سازمان فرستاده می‌شود.
بودجه مخارج ما نیز تماماً از سوی کمک‌های مردمی ارائه می‌شود.
یکی از نکات جانبی که در جریان ساخت و تولید این پروتزهای بافتنی وجود دارد این است که بسیاری از زنان داستان‌های خود را با ما به اشتراک می‌گذارند و از سختی‌هایی که کشیده‌اند تعریف می‌کنند، این در حالی است که بسیاری از زنان همچنان در سکوت رنج می‌برند.


زنان داوطلب درحال پر کردن پروتزهای بافتنی

بر اساس آمار سازمان سرطان امریکا، سرطان سینه دومین عامل مرگ و میر در بین زنان در این کشور است. بر اساس سازمان سرطان سینه امریکا از هر ۸ زن در امریکا یکی از آنها سرطان سینه را در زندگی خود تجربه می‌کند.

پروتز بافتنی در رواندا



سفر باربارا به رواندا برای آموزش زنان محلی برای بافتن پروتزهای بافتنی


یک بافنده در حال آموزش زنان برای بافتن پروتزهای بافتنی

یک بار به تازگی پسرم از من پرسید حاضر بودی که به گذشته برگردی و سرطان سینه نداشته باشی؟
به او گفتم نه، آن‌قدر من اکنون در زندگی هدف دارم که نمی‌خواهم این زندگی را عوض کنم، این فرصت که به زنان دیگر کمک کنم، این کمک کردن همه چیز برای من است.
به‌ قلم
Catherine Bennett

Catherine Bennett , Anglophone Journalist