هر از چند گاهی ویدئوهایی از درخت‌ها و حتی باغ‌هایی که به ناگهان ناپدید می‌شوند در شبکه‌های اجتماعی در ایران منتشر می‌شوند و گاهی نیز به اخبار داغ روز بدل می‌شوند و نگرانی و حتی عصبانیت کنشگران حوزه زیست‌بوم را به همراه دارند.
افرادی که بیشتر در پشت‌صحنه این ناپدید شدن فضاهای سبز در ایران هستند، شرکت‌های ساخت و ساز قرار دارند که در برخی از موارد از حمایت شهرداری‌ها نیز برخوردارند.
این باغ‌ها به راحتی با ساختمان‌ها و برج‌های عظیم که درآمدهای میلیارد تومانی به همراه دارند جایگزین می‌شوند.
روز بیست و سوم اسفند باز هم یک ویدئو از این دست در شبکه‌های مجازی منتشر شد. در این ویدئو کارگرهایی دیده می‌شوند که در حال بریدن درخت‌های باغ سیب مهرشهر هستند.
بریدن درختان باغ سیب مهرشهر

تنها چند قبل از آن روز ۱۸ اسفند نیز ویدئویی از نابودی کامل یک باغ در ملارد در چند ده متری شهرداری این شهر در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده بود.
ردی که از این واقعه فیلم‌برداری کرده است می‌گویند همچنان باقی‌مانده درخت‌های نابوده شده را می‌توان دید آن هم در جایی که حدود ۱۰۰ متر با شهرداری فاصله دارد و سپس با دوربین شهرداری را در فاصله‌ای نزدیک باغ نشان می‌دهد. این ویدئوها نه تنها اولین ویدئوها از این دست نیستند بلکه هم دیگر نادر هم نیستند و در بسیاری از نقاط ایران می‌توان تصاویر مشابهی یافت.

نابودی ناگهانی یک باغ در ملارد

ویدئوهای زیادی از ناپدید شدن باغ‌ها و فضاهای سبز شهری در شبکه‌های اجتماعی وجود دارد که بسیاری از آنها، به صورت شبانه و مخفیانه نابود شده‌اند، تا توجه کنشگران و رسانه‌ها را به خود جلب نکنند.
روشی که تاکنون جواب نیز داده است. درختان به راحتی نابود می‌شوند و زمین برای آغاز بدون دردسر و مشکل قانونی ساخت و ساز آماده می‌شود. با اینکه بارها در رسانه‌ها اعلام شده است تحقیقات قضایی برای پیگیری این اتفاقات آغاز شده است اما تاکنون خبری از به نتیجه رسیدن این پرونده‌ها در دست نیست.


«تا قانون و سامانه نظارت درست نشود، اوضاع همین است»

حمیدرضا میرزاده روزنامه‌نگار و کنشگر حوزه محیط‌زیست می‌گوید:

نابودی درختان در فضای شهری بیشتر در دو دسته قرار دارد. یکی از بین رفتن درختان حاشیه خیابان‌ها است که آن را در بسیاری از شهرهای ایران به خصوص تهران می‌بینیم.
بسیاری از مغازه‌داران برای اینکه نمای فروشگاهشان بهتر دیده شود، درختان مقابل فروشگاه یا پاساژ خود را با ریختن اسید و نفت خشک می‌کنند تا شهرداری مجبور شود آنها را قطع کند. پیگیری قضایی این افراد دشوار است چرا که مدرک لازم برای مشخص کردن مجرم وجود ندارد.
به تازگی شهرداری روش دیگری را در پیش گرفته که شاید به این روند خشک کردن درخت‌های حاشیه خیابان‌ها پایان دهد.
شهرداری دیگر درخت‌های خشک شده را کامل قطع نمی‌کند و تنه اصلی را در مقابل مغازه‌ها نگه می‌دارد، باید منتظر ماند و دید این شیوه باعث می‌شود دیگران از تکرار این اقدام مغازه داران خودداری کنند یا نه.


بیشتر در این رابطه بخوانید:
تخریب جنگل‌ و فروش زمین به مردم توسط "بسیجیان"در نیمه شب


اما مشکل دیگر که شاید مهم‌تر باشد، نابودی باغ‌ها در شهرها به خصوص در تهران است. بر اساس قانون نه دولت و نه شهرداری‌ها حق نابودی فضاهای سبز و جایگزین کردن آنها را با ساختمان ندارند.[تغییر کاربری] اما به هر حال پای میلیاردها تومان پول در میان است. بر اساس قانون امکان ساخت و ساز در سی درصد فضای باغ‌ها و با اجازه جا به جایی برخی درخت‌ها و بریدن برخی با اجازه از شهرداری و کاشتن درخت در نقاط دیگر وجود دارد اما کمپانی‌ها از این قانون سوء استفاده می‌کنند و بر اساس آنچه که تاکنون شاهد آن بوده‌ایم این قانون منجر به نابودی باغ‌ها و فضاهای سبز می‌شود. به دلایل مختلف
پس از صدور اجازه ساخت و ساز دیگر نظارتی روی آنها صورت نمی‌گیرد.
بهترین نمونه آن ساخت مرکز خرید ارگ در تجریش است که در سال ۱۳۹۲ به پایان رسید. مردم و رسانه‌ها و حتی برخی از اعضای شورای شهر برای ده سال به نابودی و ساخت و ساز در این باغ اعتراض کردند اما کسی توجهی نکرد.
باغی به پهناوری ده هزار متر مربع جایش را به ۲۰۰ فروشگاه در چهار طبقه، نه کافی‌شاپ، دو رستوران، یک سالن همایش، یک فود کرت، یک پارک بازی و یک کارواش داد.

در این عکس‌های ماهواره‌ای روند نابودی یک باغ  بزرگ در شمال تهران طی سال‌های مختلف و جایگزین شدن آن با مرکز خرید ارگ را می‌توان دید


به گفته وزارت راه ایران، طی ده سال گذشته چهار هزار باغ تنها در تهران نابود شده است برخلاف این گزارش‌ها و اعتراض‌ها از ناپدید شدن فضاهای سبز در بسیاری از شهرها، به خصوص تهران، بر اساس آمار، طی بیست و پنج سال گشته همواره به میزان فضای سبز تهران افزوده شده است. بر اساس آمار شهرداری تهران از سال ۱۳۶۴ تا سال ۹۲، سرانه فضای سبز در تهران به پانزده متر مربع برای هر تهرانی رسیده است
بر اساس استاندارد سازمان بهداشت جهانی هر شهر باید دست کم ۹ متر مربع فضای سبز برای هر شهروند خود فراهم کند. با توجه این اعداد به نظر می‌رسد تهران در کل اوضاع بدی ندارد، اما مسئله‌ای جزئی این اعداد را درباره تهران با مشکل رو به رو می‌کند.

حمیدرضا میرزاده می‌گوید:
آماری که از پیرامون فضای سبز از تهران منتشر می‌شود شامل همه‌ چمن‌کاری‌ها حتی چمن‌کاری‌های کنار بزرگراه‌ها نیز می‌شود. این در حالی است که بسیاری از کارشناسان معتقدند که تنها مناطق پوشیده شده از درخت‌ها، درختچه‌ها و بوته‌ها باید جزء "فضای سبز شهری"به شمار آیند.
">به هر حال نکته مهم این است که تا زمانی که این قانون و این سامانه نظارت بر اجرای قانون در شهرداری‌ها وجود دارد وضعیت به همین شکل خواهد بود.