در لیما پایتخت کشور پرو بسیاری از محله‌های فقیر شهر از شبکه آب شهری بی‌بهره هستند.
یک سازمان برای حل این دشواری همیشگی چند سالی است که راه حل جالبی یافته است. آنها برای تأمین آب مورد نیاز مردم نوعی "مه‌گیر"ابداع کرده‌اند. ابتکار ساده‌ای که می‌تواند از مه، آب خوراکی بگیرد.

۱۳ درصد مردم پرو یا به عبارت دیگر ۴ میلیون نفر به آب قابل نوشیدن دسترسی ندارند. این به آن معنا است که چهار میلیون پرویی به روزانه ۲۰ لیتر آب در فاصله یک کیلومتری خود دسترسی ندارند.
از این میزان یک میلیون نفر آنها در حلبی‌آبادهای اطراف لیما زندگی می‌کنند. هیچ‌گونه خدمات شهری برای این حلبی‌آبادها در نظر گرفته نشده، لیما نیز خود در میانه کویر ساخته شده است.
در نتیجه ساکنان این محله‌ها وادار به خریدن آب به قیمت بالا از کامیون‌ها هستند.
اما حالا چند سالی است که سازمان "پروانوس سین اجوا"[پرو بدون آب] دستگاه "مه‌گیر"را ابداع کرده است. لیما در بسیاری از روزهای سال با پدیده مه رو به رو است.


کارگذاری مه‌گیر در سال 2012

«هر دستگاه روزی 160 لیتر آب تولید می‌کند»

آبل کروز یک مهندس پنجاه ساله و مدیرکل سازمان "پرو بدون آب"است.

ما در شش منطقه در اطراف لیما حدود ۱۵۰۰ "مه گیر"کار گذاشته‌ایم.
این دستگاه چهار متر ارتفاع و ۵ متر عرض دارد. خرید تمامی تجهیزات برای ساخت این مه‌گیرها از کابل، میله، مخزن، لوله، توری پلاستیکی و ... بین ۴۸۰ تا ۱۴۳۰ یورو هزینه دارد.
مه از دانه‌های بسیار ریز آب ساخته شده است. برای گرفتن مه توسط مه‌گیر، باید آنها را رو به باد کار گذاشت. دانه‌های ریز آب در میان تور گیر می‌افتند و کم‌کم در امتداد این تور دراز به دانه‌های بزرگ‌تر تبدیل می‌شوند و به لوله‌هایی که در پایین تور کار گذاشته شده‌اند سرازیر می‌شوند. در پایان این آب به وسیله این لوله‌ها به سمت منبع نگه‌داری هدایت می‌شوند.


مه‌گیرها در منطقه هچوپاما

هر روز می‌توان برای هر متر مربع تور پیرامون ۸ لیتر آب به دست آورد. این به آن معنا است که هر دستگاه پیرامون ۱۶۰ لیتر در روز می‌تواند تولید کند. اگر جای این دستگاه بهتر باشد تا سه برابر این میزان نیز توان تولید آب وجود دارد.


منابع آب جمع‌آوری شده

بیشتر افرادی که از آب این دستگاه‌ها بهره‌مند می‌شوند خانواده‌های فقیر هستند. حدود ۶۵۰۰ نفر در کشور از این آب برای آبیاری گیاهان، شستشوی لباس و ظرف و خودشان استفاده می‌کنند. به این شکل وابستگی کمتری به آب گران قیمت کامیون‌ها دارند.
شوربختانه به دلیل آلودگی هوا از این آب برای نوشیدن نمی‌توانم استفاده کرد. برای نوشیدن این آب اول باید آن را پالایش کرد. اما همین سیستم در مناطق خشک و اما با آب و هوای پاکیزه می‌تواند آب آشامیدنی تولید کند.




آب برای کشاورزی نیز به کار گرفته می‌شود
.


تورها نیز باید حدود هر 5 سال عوض شوند. ما اکنون در حال پژوهش بر روی تورهای با مقاومت بیشتر هستیم.
این سامانه تهیه آب همچنین در کویر "آتاکاما"در شیلی و همچنین کویر "نگب"در اسرائیل به کار گرفته شده است.


مه‌گیر در تکنا در جنوب کشور پرو




به‌ قلم
Chloé Lauvergnier

Chloé Lauvergnier , Journaliste francophone