زمانی که حسن روحانی به ریاست جمهوری ایران انتخاب شد، در کنار تمامی پیش بینی های دیگر، برخی از رسانه های معتبر دنیا پیش بینی کردند سال 2014 میلادی، سال بهتری برای صنعت گردشگری ایران باشد و توریست های خارجی بیشتری تمایل پیدا کنند به ایران سفر کنند. حتی چند نشریه معتبر دنیا نیز ایران را در لیست بهترین کشورهایی قرار داده اند که در سال 2014 جهانگردان میتوانند از آنها بازدید کنند. به خصوص adventure tourists
از سوی دیگر، گزارشهای فراوانی در رسانه های مختلف دنیا به نقل از توریست های مختلف دنیا منتشر شده که میتوان گفت تقریبا در تمامی آنها از مهمان نوازی ایرانی، مناظر و آثار تاریخی و غذاهای خوشمزه ایرانی تعریف فراوانی شده است.
اما «اندکی صبر»، این سفر رویایی توریست های خارجی به ایران، یک نیمه دیگر نیز دارد. نیمه ای که بخشی از آن مسافرت به ایران را سخت و گاهی هم اذیت کننده میکند.
 
عکس توسط فلوران، یکی از ناظران ما که به تازگی سفر کرده از بازار تجریش تهران گرفته شده است
 

« مسافرت توریست زن تنها به ایران کمی خطرناک است»

میو یک توریست جوان ژاپنی است که در حدود 40 روز بسیاری از نقاط ایران از جمله مشهد، یزد، شیراز، اصفهان، تهران، تبریز و... را گشته است.
 
من از سال 2012 شروع به جهانگردی کردم در شانگهای چین با یک مرد ایرانی به صورت اتفاقی آشنا شدم. او از زیبایی های ایران گفت و برخلاف تصورات من عنوان کرد ایران به هیچ وجه جای خطرناکی نیست من هم نظرم را عوض کردم و تصمیم گرفتم به ایران سفر کنم.
اما خب برای سفر به ایران مشکلاتی وجود دارد، به طور مثال اینکه باید تمام پولی که احتمالا در ایران نیاز پیدا میکنی را به صورت نقد همواره با خودت حمل کنی که این کار خطرناکی است.
مشکل بعدی این است که از خارج ایران مانند دیگر کشورها نمیشود هتل رزرو کرد، خب این مسیله ترسناک است شما وارد کشوری باید بشوید که هنوز هیچ جایی برای اسکان خودتان ندارید.
 
عکس توسط میو از ایران گرفته شده است
 
اما من از هتل ها استفاده نکردم، من از سایت هایی استفاده کردم که مردم در آنها ثبت نام میکنند و به صورت رایگان میزبان توریست ها میشوند، برایم عجیب بود ولی در ایران در شهرهای مختلف، ایرانیان زیادی در این سایت ها بودند و من بسیار راحت در هر جایی یک «میزبان» پیدا کردم و پیش آنها ماندم.
تفاوت بین ریال و تومان همه را گیج میکند من تا مدتی سرگیجه میزدم تا بتوانم متوجه موضوع شوم. قیمت ها به تومان است پول ها به ریال.
قیمت ها البته به طرز باورنکردنی ای پایین بودند. قیمت اتوبوس های بین شهری به خصوص با اینکه کیفیت خوبی هم داشتند به طرز باورنکردنی ای ارزان بودند.
در کل دوست داشتنی ترین نکات سفر به ایران این بود که هر چیزی که یک توریست در یک سفر دنبال آن است در ایران پیدا میشود. طبیعت از جمله کوه کویر و دریا؛ فرهنگ، مردم، غذا، سنن مذهبی، تاریخ، مد، حتی مسایل سیاسی و زندگی زیرزمینی مانند اینکه جوانان ایرانی الکل میخورند و حتی من در یک پارتی هم در ایران شرکت کردم.
 
مشهد
 
مردم به طرز غیرقابل باوری مهربان بودند. غذاها هم بهترین غذاهایی بود که من درخاورمیانه خوردم و حتی اکنون هم در ژاپن زیاد به رستوران های ایرانی میروم. من به قله دماوند هم رفتم که زیباترین تجربه زندگی من تاکنون بوده. نکته بسیار جذاب برای من به عنوان یک ژاپنی در سفر به ایران این بود که همه ایرانی ها فیلم ها و کارتون های ژاپنی را میشناختند، مثلا اوشین، کاپیتان سوباسا، میشیکو و ... .
بدترین چیزی که درمورد سفر به ایران میتوان گفت برای من عنوان کردنش سخت است چون واقعا ایران را دوست دارم ولی فکر میکنم برای زنان توریست تنها، کمی خطرناک باشد چند بار پیش آمد که مردها در خیابان بدن من را لمس کنند.
 
عکس توسط میو در تهران گرفته شده
 
نکته دیگر اینکه ایرانی ها همانطور که گفتم بسیار مهربان هستند اما در عین حال برخی از ایرانی ها را دیدم که مانند بچه های دبیرستانی در ژاپن رفتار میکردند. افرادی که 25 سال سن داشتند. مثلا مرتب از لغات زشتی به زبان انگلیسی استفاده میکردند و یا دوست داشتند شبیه باندهای خلافکار امریکایی تیپ بزنند و رفتار کنند اما با همین ها که گرم میشدم میدیدم چه قدر مهربانند و اصلا درونشان ربطی به ظاهرشان نداشت. شاید به خاطر این بود که به شدت سریالهای امریکایی در ایران محبوب بودند.
  
عکس از یومی
 

«کارمندان سفارت ایران آدم های مهربانی نبودند»

فلوران توریستی فرانسوی است که چند ماه پیش به ایران سفر کرده است او نیز از روی دیگر تجربه سفر به ایران به ناظران میگوید:
 
گرفتن ویزا بسیار کار سختی بود و طول کشید. سفارت ایران در پاریس هیچ گاه به تلفن هایش جواب نمیداد. فقط یک نفر به سوالات به صورت حضوری پاسخ میداد که در بسیاری از مواقع هم سر کارخودش نبود. در کل کارمندان سفارت انسان های مهربانی نبودند.
اما در فرودگاه بین المللی تهران همه چیز به طرز اعجاب آوری منظم و دقیق بود. من ظرف یک دقیقه از محل مهر پاسپورت رد شدم و پنج دقیقه بعد هم چمدان هایم رسید و تاکسی های فراوانی هم جلو در فرودگاه بودند که به راحتی شما را به مقصد میرساندند، اما هر کدام از این مرحله ها در فرودگاه های پاریس نیم ساعت طول میکشد.
گرفتن هتل کمی پیچیده بود، من از تریپ ادوایزر هتل هایی را در ایران پیدا کردم اما امکان رزرو نبود، چندین بار به هتل ها میل فرستادم اما جوابی نرسید، به یکی از هتلها زنگ زدم که پاسخ دادند و با گرفتن نام و شماره پاسپورت قول دادند که یک اتاق برای من کنار بگذارند که البته این کار را هم کردند.
 
عکس توسط فلوران گرفته شده است
 
من برای تجربه بیشتر با مردم بودن و دیدن جاده ها و طبیعت از اتوبوس برای مسافرت درون ایران استفاده کردم. اکثر کسانی که در ترمینالهای اتوبوس بودند زبان بلد نبودند. یک بار هم در ترمینال جنوب تهران سرم کلاه گذاشتند. یک بار هم اتوبوس اشتباه سوار شدم و در میانه راه مجبور شدم دوباره به تهران بگردم این بار تصمیم گرفتم یک خودرو با راننده را روزانه اجاره کنم که قیمتش بد از آب درنیامد روزی 30 یورو. اصفهان، کاشان و ابیانه را با همین راننده گشتم. اما کم کم یاد گرفتم و از اتوبوس استفاده کردم که قیمت بلیط ها تقریبا چیزی حدود2 یورو بود. در شهرها راننده تاکسی ها تا حدی انگلیسی حرف میزدند، جوانان هم اکثرا خوب انگلیسی حرف میزدند.
عکس از فلوران اصفهان
 
من فکر میکنم اگر کسی میخواهد به ایران سفر کند باید با یک دوست ایرانی هماهنگ کند. من این کار را کردم یکی از دوستان ایرانی ام در فرانسه من را با یک ایرانی در ایران آشنا کرد و در تمام شهرها یک زنجیره ای از دوستان ایجاد شد که من در هر شهری یک آشنا داشته باشم برای راهنمایی و کمک که این کار بسیار مفید بود. نکته مهم این است که توریست ها تصور مسافرت به ایران را باید در خود عوض کنند باید احساس کنند به یک اکتشاف میروند تا تفریح، در ایران مثل کشورهای دیگر نمیشود به استخر مختلط رفت یا در دریا همراه با زنان شنا کرد و یا حتی هتل گرفتن زوج هایی که ازدواج نکرده اند هم ممکن نیست و یا شب ها خیلی زندگی در جریان نیست و زندگی شبانه خاصی شهرها ندارند اما مردم بسیار مهربانی دارد. من دو کتاب راهنمای مسافرت مختلف یکی به زبان فرانسوی و دیگری به زبان انگلیسی از اینجا خریدم، اما بی فایده.
 
سایت بوکینگ، یکی از معتبرترین سایت های رزرو هتل در سراسر دنیا، هیچ هتلی در اصفهان توریستی ترین شهر ایران در اختیار ندارد
 
کتاب فرانسوی که رسما مزخرف بود کتاب انگلیسی باز بهتر بود اما قدیمی. در نتیجه من آدرسها، رستورهای خوب و توصیه های لازم را از طریق شبکه دوستان ایرانی پیدا کردم مثلا من بر اساس کتابهای راهنما، مسیر رفت خودم را اینگونه طراحی کردم: تهران، کاشان، اصفهان، اندیمشک، شوش، چغازنبیل، در حالی که اندیمشک هیچ چیزی برای دیدن نداشت و من یک روز وقتم را به هدر دادم در حالی که میتوانستم به شوشتر بروم و از آنجا دیدن کنم.
 
عکس از فلوران
 
عکس فلوران از فلک الفلاک